FROM “THE SPHINX WANTS ME TO GUESS” TO “LEPIDOPTERA”
SOURCE TEXT: The text-collage The Sphinx wants me to guess edited by Harold Abramowitz, Theodoros Chiotis, Jeremy Hight, Dimitra Ioannou, Dennis Lhomme, Sean Smith, and Matina L. Stamatakis.
CONTENTS
• the sound work Incommensurability by Irini Miga is linked to the words “the Sphinx wants me to guess.”
• the poem Strange Boolean by Sean Smith is linked to the words “guess,” “46.”
· the visual poems The Horror of Butterfly-Angels, the Horror of Rain, my Ruins by Satu Kaikkonen are linked to the words “rain,” “ruins,” “the horror of,” “butterfly-angels.”
· the prose poem Wild Nights by Yoko Danno is linked to the words “roars,” “fog.”
· the photo Helix by Anargyros Drolapas is linked to the words “infinite guesses amongst the maps.”
· the artwork (Cracked) Sphinx by Antonis Katsouris is linked to the words “Sphinx fissuré.”
· the poem Thapierolinsclovecor by Jukka-Pekka Kervinen is linked to the word “lepidoptera.”
“a glimpse of” invited some poets, writers, artists to co-edit Issue’s 14 source-text by contributing a (found or not) text or image inspired by Rae Armantrout’s verses “The Sphinx wants me to guess.” (Up to Speed, Wesleyan University Press). Many thanks to Harold Abramowitz, Theodoros Chiotis, Jeremy Hight, Dennis LHomme, Sean Smith, Matina L. Stamatakis for their collaboration. Please click here so as to identify the authors. Enjoy, guess, and interpret the “riddles”!
this story in their own tongue
horrifying. And chorus on the horror of
She described a broken collage of black butterfly-angels, flying and hunting, their shadows splaying the white tundra; in the distance an ice palace-pyramid as huge and steep as a mountain, crawled with thousands of these humanoid lepidoptera; and above, in what should have been the sky, a bleak crag of white light poured as if through a hole torn in a cave’s roof. In the last seconds she begged for her life, tossing her head and spilling maggots from the cavity of her eye-socket, then arched sharply as if she had been stabbed below the ribs.
One little whining beast
Whose longing
Is to slink back to antediluvian burrow
And one elastic tentacle of intuition
To quiver among the stars Underground horizon / stick floating marsh of the shaded sky / newborn becomes granite: / debris-like & frozen / parted alongside.
ΑΠΟ ΤΗΝ «ΣΦΙΓΓΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΝΤΕΨΩ» ΜΕΧΡΙ ΤΑ «ΛΕΠΙΔΟΠΤΕΡΑ» Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2013 ΚΕΙΜΕΝΟ-ΠΗΓΗ: «Η Σφίγγα θέλει να μαντέψω» σε επιμέλεια Harold Abramowitz, Jeremy Hight, Δήμητρας Ιωάννου, Dennis Lhomme, Sean Smith, Matina L. Stamatakis και Θοδωρή Xιώτη.
ΠEPIEXOMENA:
• Το ηχητικό έργο «Δυσκολία σύγκρισης» της Eιρήνης Mίγα σε σύνδεση με τις λέξεις «η Σφίγγα θέλει να μαντέψω».
• Το ποίημα «Παράξενη λογική Mπουλ» του Sean Smith σε σύνδεση με τις λέξεις «μαντέψω», «46».
• Τα οπτικά ποιήματα «Ο τρόμος των πεταλούδων-αγγέλων», «Ο τρόμος της βροχής, τα ερείπιά μου» της Satu Kaikkonen σε σύνδεση με τις λέξεις «βροχή», «ερείπια», «στoν τρόμο», «πεταλούδες-άγγελοι» .
• Το ποίημα-πρόζα «Άγριες νύχτες» της Yoko Danno σε σύνδεση με τις λέξεις «ομίχλη», «κραυγές».
• Η φωτογραφία «Έλικα» του Aργύρη Δρόλαπα σε σύνδεση με τις λέξεις «άπειρες εικασίες από χάρτη σε χάρτη».
• Το εικαστικό έργο (Pαγισμένη) Σφίγγα του Aντώνη Kατσούρη σε σύνδεση με τις λέξεις «ραγισμένη Σφίγγα».
• Το ποίημα «Thapierolinsclovecor» του Jukka-Pekka Kervinen σε σύνδεση με τη λέξη «λεπιδόπτερα».
∞
Tο «a glimpse of» κάλεσε ορισμένους ποιητές, συγγραφείς, καλλιτέχνες να συν-επιμεληθούν το κείμενο-πηγή του 14ου τεύχους με ένα έργο δικό τους ή άλλων εμπνευσμένο από τους στίχους της σύγχρονης Aμερικανίδας ποιήτριας Pέι Άρμαντραουτ «H Σφίγγα μου ζήτησε να μαντέψω» ( Up to Speed, Wesleyan University Press). Πολλά ευχαριστώ στον Harold Abramowitz, τον Jeremy Hight, τον Dennis Lhomme, τον Sean Smith, τη Matina L. Stamatakis και τον Θοδωρή Xιώτη για τη συνεργασία τους. Eδώ θα δείτε ποιοί είναι οι δημιουργοί των έργων. Aπολαύστε, μαντέψτε, και ερμηνεύστε τα «αινίγματα»!
η θύελλα ουρλιάζει να σταματήσει η τρέλλα των συνοπτικών υπολογισμών
η λάσπη γλιστρά ψιθυρίζοντας το μέρος της λήθης και τις κραυγές θριάμβου από τις ξαφνικές συνειδητοποιήσεις μου
τα ερείπια με καλούν να κοιτάξω το βάθος του ανολοκλήρωτου και να μουρμουρήσω κάτι καθησυχαστικό και ατελές
κάνωάπειρες εικασίες από χάρτη σε χάρτη, βρίσκω άπειρες κατευθύνσεις και τα μαθηματικά των πραγμάτων, όπως επίσης κενά από τα οποία ορισμένα σκορπίζονται.
αυτή η ιστορία στη δική τους γλώσσα
τρομακτική. Kαι χορωδία στον τρόμο
Eκείνη περιέγραψε ένα κομματιασμένο κολάζ από μαύρες πεταλούδες-αγγέλους που έκαναν με τις σκιές τους τη λευκή τούνδρα να φαίνεται πλατύτερη καθώς πέταγαν και κυνηγούσαν· στο βάθος ένα παλάτι-πυραμίδα από πάγο, τεράστιο και απότομο όσο ένα βουνό, γεμάτο χιλιάδες ανθρωποειδή λεπιδόπτερα· και ψηλά, στη θέση του ουρανού, μια ανεμοδαρμένη κορυφή από λευκό φως που διαχετόταν σαν να είχε τρυπήσει η κορυφή κάποιας σπηλιάς. Tα τελευταία δευτερόλεπτα εκλιπαρούσε για τη ζωή της ενώ το κεφάλι της τιναζόταν και κάμπιες πετάγονταν από τις κόγχες των ματιών της, μετά διπλώθηκε απότομα σαν να μαχαιρώθηκε κάτω από τα πλευρά.
Ένα μικρό κτήνος που τσιρίζει
Tο οποίο επιθυμεί
Nα χωθεί στο προκατακλυσμιαίο λαγούμι
Kαι η ελαστική κεραία της διαίσθησής του
Nα δονείται ανάμεσα στα άστρα
Yπόγειος ορίζοντας / υγρός πλωτός βάλτος του σκιερού ουρανού / το νεογέννητο γίνεται γρανίτης: / σαν συντρίμμι & παγωμένο / απομακρύνεται μαζί του.
I wanted to prolong my stay downstairs a little longer so that she might be finished for good in the bathtub upstairs―a horrifying dream. But instead I hurriedly ran up the stairs to pull her out of the water―just in time―while she was still alive. Who was the drowning woman? My indispensable opponent―a flagpole to fasten my tightrope to?
I was struggling for days to write a poem about a woman―without success. The woman appears in the mirror on the wall from time to time when I look at my reflection and sets my nerves afire. I just wanted to ask her how she had managed to escape from her cocker spaniel and the Spaniard, who she said were untiringly stalking her.
She is a big woman, followed by a lot of friends, but whenever I try to observe her closely the spaniel and the Spaniard appear and form a triangle with her. I usually lose sight of her in the ‘magical’ triangle, utterly lost in the fog. Incidentally, a few days ago I read a mystery in which a murderer is ambushed by the assumed victim.
You know what? However hard you try to flee from your giant or your fellow dog, you can’t, because they’re a part of what you are. If you successfully dismiss them, your whole system would eventually fail―that is my fear. There’s no taming one’s nature except practice―practice―practice. The rain in Spain stays mainly in the plain. Whose words?
I feel a current of humid air from the south and hear the calls of birds hurrying home. Cicadas have stopped singing―sign of a storm. Clouds are gathering. The sky will soon be entirely covered without a break―through which I may have a chance to peep into a world beyond, as vast and deep as a madness for flight. Yes, an easy breakthrough is rare.
It is blowing wild, sleet banging on the roof tiles, my old house creaking badly; in occasional flashes of lightning a pair of trees are revealed―the boughs in common, the trunks joined together like Siamese twins, roars of worry howling across the hill, sending shivers up my spine. Visibility becoming poor, how I wish for a clear night!
Bαριανασαίνοντας, ανεβαίνοντας
προς την κορυφή του λόφου,
τι περιμένω να δω
― επίπεδη επιφάνεια μιας ταραγμένης θάλασσας;
Ήθελα να παρατείνω λίγο ακόμα την παραμονή μου κάτω ώστε να μπορέσει να ολοκληρώσει ό,τι είχε να κάνει στην μπανιέρα πάνω―ένα τρομακτικό όνειρο. Όμως τελικά ανέβηκα τρέχοντας τις σκάλες για να την τραβήξω από το νερό ―την τελευταία στιγμή― ενώ ήταν ακόμα ζωντανή. Ποιά ήταν η γυναίκα που πνιγόταν; Η απαραίτητη αντίπαλός μου ―το κοντάρι όπου θα δέσω το σχοινί μου;
Πάλευα για μέρες να γράψω ένα ποίημα για μια γυναίκα―χωρίς αποτέλεσμα. Κατά καιρούς η γυναίκα εμφανίζεται στον καθρέφτη του τοίχου όταν κοιτάζω την αντανάκλασή μου και με ταράζει. Ήθελα μόνο να την ρωτήσω πως κατάφερε να γλιτώσει από το cocker spaniel της και τον Ισπανό που έλεγε ότι την έπαιρναν από πίσω αδιάκοπα.
Είναι μια εύσωμη γυναίκα, την οποία ακολουθούν πολλοί φίλοι, αλλά κάθε φορά που προσπαθώ να την παρατηρήσω από κοντά το spaniel και ο Ισπανός εμφανίζονται και σχηματίζουν μαζί της ένα τρίγωνο. Συνήθως την χάνω σ’ αυτό το «μαγικό» τρίγωνο, εξαφανίζεται τελείως στην ομίχλη. Συμπτωματικά, πριν λίγες ημέρες διάβασα μια ιστορία μυστηρίου στην οποία το υποτιθέμενο θύμα παραμονεύει τον δολοφόνο.
Ξέρετε, όσο κι αν προσπαθείτε να ξεφύγετε από τον γίγαντά σας ή τον σκύλο σας, δεν μπορείτε, γιατί είναι κομμάτια του εαυτού σας. Αν καταφέρετε να τους διώξετε, όλο σας το σύστημα τελικά θα καταρρεύσει―αυτός είναι ο φόβος μου. Δεν μπορείς να δαμάσεις τη φύση σου παρά μόνο με εξάσκηση―εξάσκηση―εξάσκηση. The rain in Spain stays mainly in the plain. Ποιός το είπε αυτό;
Aισθάνομαι ένα ρεύμα υγρού αέρα από τον νότο και ακούω τα καλέσματα των πουλιών που γυρίζουν βιαστικά σπίτι. Τα τζιτζίκια σταμάτησαν να τραγουδάνε―σημάδι ότι θα βρέξει. Σύννεφα μαζεύονται. Σύντομα ο ουρανός θα καλυφθεί χωρίς να μείνει κενό―μέσα από το οποίο θα ίσως είχα την ευκαιρία να κρυφοκοιτάξω έναν άλλο κόσμο, τόσο απέραντο και βαθύ όσο η τρέλλα του να πετάξεις. Ναι, μια εύκολη τομή είναι σπάνια.
Φυσάει άγρια, χιονόνερο χτυπάει τα κεραμίδια της σκεπής, το παλιό σπίτι μου σείεται ολόκληρο· οι σποραδικές αστραπές αποκαλύπτουν δύο δέντρα―τα κλαδιά είναι κοινά, οι κορμοί είναι ενωμένοι σαν σιαμέζοι δίδυμοι, κραυγές αγωνίας αντηχούν κατά μήκος του λόφου, κι ανατριχιάζω ολόκληρη. Όσο μειώνεται η ορατότητα, πόσο εύχομαι η νύχτα να είναι ξάστερη!
ΑΠΟ ΤΟ «ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΕΓΩ» MEXPI TΟ ΟΤΙ «ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕΣΑ ΤΗΣ» ΜΑΡΤΙΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ 2013
ΚΕΙΜΕΝΟ-ΠΗΓΗ: Το κείμενο-κολλάζ «Το ημερολόγιο των πολλαπλών εγώ» σε επιμέλεια Δήμητρας Iωάννου.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:
• Το ποίημα «Πολλαπλότητα» της Matina L. Stamatakis σε σύνδεση με τις λέξεις «Το ημερολόγιο των πολλαπλών εγώ».
• Το εικαστικό έργο «TEXTiLE» της Matina L. Stamatakis σε σύνδεση με τις λέξεις «Το ημερολόγιο των πολλαπλών εγώ».
• Το ψηφιακό σχέδιο «What?» του Μιχάλη Ζαχαρία σε σύνδεση με τις λέξεις «ιδιωτικές τελετουργίες».
• Η εικονογράφηση «Contemplation» της Αμαλίας Βεκρή σε σύνδεση με τις λέξεις «βατόμουρο», «κουκουβάγιες», «χρόνος».
• Tο εικαστικό έργο «Taking Ariel For Granted» της Nάνας Σαχίνη σε σύνδεση με τις λέξεις «Προτιμώ οι τάφοι μου να είναι μεταφορικοί».
• Το ποίημα-πρόζα «Άνθρωποι που κοιτάζουν τα μενού» της Amand Ackerman σε σύνδεση με τις λέξεις «αποστείρωση», «θαλασσινό νερό», «οι άνθρωποι πειθαρχούν από».
• Η φωτογραφία «The Way Out» του Άρη Μιχαλόπουλου σε σύνδεση με τις λέξεις «The Way Out».
• Το ποίημα-πρόζα «Kαταδιώκοντας Ένα Πουλί» της Yoko Danno σε σύνδεση με τις λέξεις «κουκουβάγιες», «εγκέφαλος».
• Το ποίημα-πρόζα «παρ_01» της Sophie Mayer σε σύνδεση με τις λέξεις «Γιατί μισώ τόσο πολύ τον εαυτό μου στα όνειρά μου; Φοβάμαι ότι δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ το σώμα μου. (Τα όνειρά μου μου λένε…)».
• Η πρόζα «Κοίτα πώς είναι το πρωινό» του Ed Garland σε σύνδεση με τις λέξεις «καταβρόχθισα ένα πολύ», «δεν υπάρχει “εγώ”».
• Το σχέδιο και κείμενο «Λεβιάθαν» της Βικτώριας Δεληγιάννη σε σύνδεση με τη λέξη «σάρκα».
• Το εικαστικό έργο «Δημήτρης Ιωάννου» του Δημήτρη Ιωάννου σε σύνδεση με τις λέξεις «Το ουράνιο τόξο στον εγκέφαλο».
ΚΕΙΜΕΝΟ-ΠΗΓΗ II: Το ποίημα «Πολλαπλότητα» της Matina L. Stamatakis.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:
• H φωτογραφία «Αφορά την άγρια ανάπτυξη μέσα της» του Brett Skarbakka σε σύνδεση με τις λέξεις «Αφορά την άγρια ανάπτυξη μέσα της».
∞
Tο αρχικό κείμενο-πηγή του aglimpseof 13 με τίτλο «Το ημερολόγιο των πολλαπλών εγώ» αποτελείται από ποιήματα, tweets, άρθρα και ημερολόγια ποιητών, συγγραφέων και sound artists, όπως και ορισμένα έργα εικαστικών καλλιτεχνών και περφόρμερ. Mε τη σειρά εμφάνισης (αρχίζοντας από την τετ_09) είναι οι: Antonin Artaud, Julia Cohen, Eve Couturier, Julia Chiang, Kathy Acker, Gertrude Stein, Nicole Brossard, xTx, Susan Sontag, David Jhave Johnston, Luna Miguel, Amy Gerstler, Claire Fontaine, Akasegawa Genpei, Derek Mong, Hiromi Itō, Theresa Hak Kyung Cha, Ashley Obscura.
Παρακαλώ δείτε τις ΠHΓEΣ για λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με κάθε κείμενο. Yπάρχουν μερικές σκόρπιες φράσεις επίσης.
Όλα τα πράγματα μ’ αγγίζουν μόνο στον βαθμό που επηρεάζουν τη σάρκα μου, που συμπίπτουν με αυτήν, και ειδικά στο σημείο όπου διεγείρεται, όχι παραπέρα.
ένα μενού που πρότεινε κοινοτοπίες για πιάτο της ημέρας: απώλεια μνήμης, τραύλισμα σε επιλεγμένες λέξεις, φράση τόσο εξευγενισμένη ώστε να μην έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, στίξη ψηφιοποιημένων εφέ, τυχαία φαινόμενα, δεν είναι ποιόν ή τi νομίζω πως βλέπω, σημεία αναφοράς που χάνονται, ανώνυμος ρόλος, απο-ταυτοποίηση, απο-εδαφικοποίηση, ή δοκιμάστε αυτή την ορθογραφία: «αποστείρωση», pull-ups χεριών χωρίς μπάρα γυμναστηρίου, μονοχρωματική γαλάζια επίπεδη οθόνη χωρίς σήμα, σώματα που σέρνονται κατά μήκος μιας ράγας, για να ζήσουμε ευτυχισμένοι, ας ζήσουμε κρυμμένοι, εικονική γραμμή, μυθομανία στον κόσμο των αναφορών, ψέματα που ξεφεύγουν, δύο χέρια που λένε: έρχομαι, περίμενε, μην φύγεις, επιστρέφω αμέσως,αναγνώστης χωρίς βιβλίο, άχρωμες φωνές, χωρίς διαδοχική χρονολογία, είσοδοι και πολλαπλές έξοδοι συμπεριλαμβάνονταν.
δευτ_21
Julia Chiang, The Way Out, 2012. Eric Firestone Gallery.
τετ_23
Θέλω να επιστρέψω στη γέννησή μου.
Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο.
Θέλω να επιστρέψω στη γέννησή μου.
.μια ημέρα γενεθλίων προστέθηκε..
παρ_25
Είναι αργά. Φαντάσου τη φαντασία σαν μια μητρική γλώσσα που μόλις είχε τον πρώτο της οργασμό.
Tρομακτικό δεν είναι;
Προσπαθώ να ζήσω τη ζωή μου σαν να μπρ ο καθένας να διαβάσει το inbox μου, να κλέψει το τηλέφωνό μου, να υποκλέψει τον server μου, να διαβάσει τα bookmarks μου, να πάρει τη δουλειά μου και ίσως να αφαιρέσει τη ζωή μου.
τετ_06
Όνειρο
Ονειρεύτηκα ότι έπιασα
σπουργίτια στο πέταγμά τους.
Πίεσα
τις μικρές στρογγυλές κοιλιές τους
με τον έναν δείκτη.
Έγδαρα
τα γκρι πόδια τους
για να καθαρίσω την άμμο.
Στην τελευταία του προσπάθεια
να πετάξει,
μου χάιδεψε το στομάχι.
σαβ_09
Είμαι ένα φεστιβάλ κυττάρων.
κυρ_10
Claire Fontaine, Gather In Multiple Groups, 2011. Metro Pictures.
κυρ_17
Στα βάθη της νύχτας
Έτσι ώστε κανείς να μην με υποπτευθεί
Με ένα νυστέρι, ένα προς ένα
Κάτω από το ντους της παραλίας
Προσεκτικά για να μην τα βλάψω καθόλου
Έκοψα τα κύτταρα του σώματός μου.
Η συνείδησή μου εξατμίστηκε σιγά-σιγά
Και ο ωκεανός με απάθεια καλωσορίζει
Tο λιγοστό θαλασσινό νερόπου απορρέει.
Ακόμα και μ’ εμένα στον ωκεανό Ο ωκεανός ούτε υψώνεται ούτε υποχωρεί.
Και ενώ είμαι εκεί μέσα, Δεν υπάρχει «εγώ».
Αναρωτιέμαι αν καταλαβαίνετε.
Και ενώ είμαι εκεί,
Δεν υπάρχει «εγώ».
Αλλά έκανα ένα λάθος.
Το λάθος
μιας πολύ ηθικής
αναλφάβητης παρθένας.
Με υπερβολικά προσεκτική προετοιμασία
Προτίμησα τη νύχτα
Kι έτσι έγινα θαλασσινό νερό κι ενώθηκα με τον ωκεανό
Xωρίς να το υποψιαστεί κανείς. Οι άνθρωποι πειθαρχούν από τη στιγμή της γέννησης,
Tους απασχολεί η ανάπτυξή τους, έτσι
Μόνο όταν κολυμπούν στη θάλασσα υπάρχει ωκεανός.
Δεν αναγνώρισα τη σάρκα του άλλου.
Η σάρκα προτιμά τον ωκεανό από τους ανθρώπους.
πεμ_21
ΣΩΜΑ
Ο Σωματοαισθητηριακός Φλοιός.
Ο ήχος των δοντιών που τρίβονται μεταξύ τους: «νεύρα».
σαβ_23
Άρχισα να ανακαλύπτω τα ονόματα των πραγμάτων δηλαδή όχι να ανακαλύπτω τα ονόματα αλλά να ανακαλύπτω τα πράγματα τα πράγματα που ήταν να καταλάβω τα πράγματα που ήταν να μελετήσω κι όπως το έκανα έπρεπε φυσικά να τα ονομάσω όχι να τους δώσω νέα ονόματα αλλά να καταλάβω ότι μπορούσα να βρω τον τρόπο να γνωρίζω ότι ήταν εκεί από τα ονόματά τους ή αντικαθιστώντας τα ονόματά τους. Και με ποιό τρόπο θα το έκανα αυτό. Είχαν τα ονόματά τους και φυσικά τα αποκαλούσα με τα ονόματα που είχαν και αφού άρχισα να τα μελετώ τα αποκαλούσα παθιασμένα με τα ονόματά τους κι αυτό έγινε ποίηση.
κυρ_24
Theresa Hak Kyung Cha, Kρυμμένη Λέξη, 1978.
τρι_26
Θα ήθελα να κάνω ήσυχα έρωτα στον ήλιο. Να ανταλλάξω κάθε σκέψη με φωτεινότητα. Να βουτήξω τον κουρασμένο μικρό εαυτό μου σε κενό στο κέντρο του χρόνου.
φιλιά σαν σφαίρες, φιλιά με γεύση σαπουνιού, φιλιά από χείλη που αισθάνονται σαν υγροί εγκέφαλοι μοσχαριών.
FROM “THE JOURNAL OF MULTIPLE I’S” TO “THE WILD GROWTH INTO ITSELF.”
MARCH-JUNE 2013
aglimpseof 13’s primary source text is the Journal of Multiple I’s , a collage text made of poems, tweets, articles and journals by poets, writers and sound artists, and also some artworks by visual artists and performers. In order of appearance (starting from wed_09) they are: Antonin Artaud, Julia Cohen, Eve Couturier, Julia Chiang, Kathy Acker, Gertrude Stein, Nicole Brossard, xTx, Susan Sontag, David Jhave Johnston, Luna Miguel, Amy Gerstler, Claire Fontaine, Akasegawa Genpei, Derek Mong, Hiromi Itō, Theresa Hak Kyung Cha, Ashley Obscura. Please click SOURCES for detailed information about each entry of the Journal. There are some disparate phrases too.
SOURCE TEXT I: The Journal Of Multiple I’s edited by Dimitra Ioannou
CONTENTS:
· the poem Multiplicity by Matina L. Stamatakis is linked to the words “The journal of multiple I’s.”
· the artwork TEXTiLE by Matina L. Stamatakis is linked to the words “The journal of multiple I’s.”
· the digital drawing What? by Michalis Zacharias is linked to the words “private rituals.”
· the artwork Contemplation by Amalia Vekri is linked to the words “blueberry,” “owls,” and “time.”
· the artwork Taking Ariel For Granted by Nana Sachini is linked to the words “I prefer my graves to be metaphorical.”
· the artwork Reader Without Book by Asako Masunouchi is linked to the words “Reader without book.”
· the prose poem People Staring at Menus by Amanda Ackerman is linked to the words “sterilization, “seawater,” “people are well disciplined from.”
· the photo The Way Out by Aris Michalopoulos is linked to the words “The way out.”
· the prose poem In Pursuit of a Bird by Yoko Danno is linked to the words “owls,” “brain.”
· the prose poem fri-01 by Sophie Mayer is linked to the words “Why I despise my self so in my dreams? I fear I have never used my body. (My dreams tell me…).”
· the prose poem See What It’s Like In The Morning by Ed Garland is linked to the words “I devoured a bird,” “there is no ‘me’ to speak of.”
· the photograph The Ocean Neither Rises nor Falls by Panayiotis Lamprou is linked to the words “the οcean neither rises nor falls.”
· the drawing and text Leviathan by Victoria Deliyianni is linked to the word “flesh.”
· the artwork Dimitris Ioannou by Dimitris Ioannou is linked to the words “The rainbow in the brain.”
SOURCE TEXT II: The poem “Multiplicity” by Matina L. Stamatakis.
CONTENT:
· the photograph To Do With Wild Growth Into Itself by Brett Skarbakka is linked to the words “To do with wild growth into itself.”
All things touch me only insofar as they affect my flesh, insofar as they coincide with it, and only at that point where they arouse my flesh, not beyond.
a menu with plat du jour suggestions of banalities: memory loss, stutter on selected words, sentence minced so fine it has neither beginning nor end, punctuation of digitized effects, random phenomena, it isn’t whom or what I think I see, reference points slipping away, anonymous role, de-indentification, de-territorialization, or try it with this spelling: “sterilization,” arm pull-ups without a gym bar, mono-color blue flat screen without signal, bodies crawling along a rail, to live happy, let’s live hidden, virtual line, mythomania in the world of references, slipping lies, two hands saying: I’m coming, wait, don’t move, I’ll be right back, reader without a book, flat voices, no sequential chronology, entryways and multiple exits included.
mon_21
Julia Chiang, The Way Out, 2012. Eric Firestone Gallery.
wed_23
I want to return to my birth.
There is no such thing.
I want to return to my birth.
.a birthday was added..
fri_25
It’s late. Imagine imagination like a mother tongue that has just had its first orgasm.
Unnerving, isn’t it?
Claire Fontaine, Gather In Multiple Groups, 2011. Metro Pictures.
sun_17
In the depths of night
So as not to be suspected by anyone
With a scalpel, one by one
Under the swimming beach’s shower
Careful not to do them any harm
I cut off the cells of my body.
My consciousness evaporated bit by bit
And the ocean expressionlessly welcomes in
The little seawater that runs off.
Even with me added to the ocean The ocean neither rises nor falls.
And I am in there, but There is no ‘me’ to speak of.
I wonder if you understand.
I am in there, but
There is no ‘me’ to speak of.
But I was just a bit mistaken.
The error of
A too proper
Illiterate virgin.
With too careful preparation
I chose night
And so my becoming seawater and joining with the ocean
Was suspected by no one. Humans are well disciplined from the time of birth,
Are busy growing up, so
Only while swimming in the sea, is there an ocean.
I mistook the other’s flesh.
Flesh prefers the ocean to humans.
thu_21
SOMA
The Somatosensory Cortex.
The sound of teeth rubbing together: “nerves.”
sat_23
I began to discover the names of things, that is not discover the names but discover the things the things to see the things to look at and in doing so I had of course to name them not to give them new names but to see that I could find out how to know that they were there by their names or by replacing their names. And how was I to do so. They had their names and naturally I called them by the names they had and in doing so having begun looking at them I called them by their names with passion and that made poetry.
sun_24
Theresa Hak Kyung Cha, Mot Caché, 1978.
tue_26
I would like to quietly make love to the sun. Trade in all thought for luminosity. Dip my tired little self into void at the center of time.
kisses like bullets, soap-flavored kisses, kisses from lips that feel like wet calf’s- brains.
aglimpseof.net 