Καπρίτσιο

του Tom Snarsky

Οι μέτοχοι ζητούν εξισορρόπηση
της μεταβολής. Ήπιο χιόνι σημαίνει
ήπια χρονιά. Αντίθετος καιρός.
Τα αυτιά βουλώνουν γρήγορα
από το αγοράζω-στο χαμηλό-πουλάω-στο υψηλό
της δυναμικής στην κορυφή.

Το λευκό κομματιασμένο χαρτί στο
πάτωμα είναι χιόνι. Ο κομματιασμένος
μάνατζερ στο πάτωμα είναι πάγος.
Το καλύτερο πράγμα στην ανοικοδόμηση
είναι να παραμείνεις ζωντανός.

words-links: Υπάλληλος της χρονιάς.

Μετάφραση: Δ.Ι. (Δήμητρα Ιωάννου)


data painting: round.up

by Jessica Fenlon


data painting: round.up (2015) | artist statement

a meditation // glitches, image-decay, sound-decay intended by the artist.

the take. the theatre for war. the body of the planet. chemicals applied to nature as if nature is not a living process, but only things. the bees are dying. break down. agent orange sprayed on to defoliate vietnam. the take. the rolls of 16mm film. the corporation which mass-produced agent orange now sells roundup. now scientists bake vietnamese earth for months at a time to force the chemicals to break down. break down.

footage : shot in 1962, 1968 by u.s. servicemen in vietnam. copyright-available. altered and composited by the artist, who composed the soundtrack as well.
~
data painting: round.up (2015) | σημείωμα της καλλιτέχνιδος

στοχασμός // glitches [τεχνικά προβλήματα], αλλοίωση εικόνας, αλλοίωση ήχου προκλήθηκαν από την καλλιτέχνη.

η λήψη. το θέατρο του πολέμου. το σώμα του πλανήτη. η φύση ψεκάζεται με χημικά σαν να μην είναι μια ζωτική διαδικασία αλλά μόνο αντικείμενο. οι μέλισσες πεθαίνουν. διάλυση. για να αποφυλλωθεί το βιετνάμ γίνονται ψεκασμοί με τον πορτοκαλή παράγοντα. η λήψη. οι μπομπίνες με τα φιλμ των 16mm. η εταιρεία που παρήγαγε μαζικά τον πορτοκαλή παράγοντα σήμερα πουλάει το roundup. σήμερα οι επιστήμονες ψήνουν για μήνες κάθε φορά τη γη του βιετνάμ μέχρι να διαλυθούν τα χημικά. διάλυση.

κινηματογράφιση: τα φιλμ γυρίστηκαν το 1962, 1968 από αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό στο βιετνάμ. copyright-available. παραποίηθηκαν και ενώθηκαν από την καλλιτέχνη η οποία συνέθεσε επίσης και την ηχητική υπόκρουση.

WORDS-LINKS: My blood flows satanical, mechanical, masonical and chemical.
ΛΕΞΕΙΣ-ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: Tο αίμα μου ρέει σατανικό, μηχανικό, μασονικό και χημικό.

I Deal in the Market / Every Man, Woman and Child is a Target.

Joe Winograd


WORDS-LIKNS: I Deal in the Market. Every Man, Woman and Child is a Target
ΛΕΞΕΙΣ-ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: Nτιλάρω στην αγορά. Στόχος είναι κάθε άντρας, κάθε γυναίκα, κάθε παιδί.

aglimpseof 17 . GAIA’s FLESH

FROM “GAIA’s FLESH” TO “THE EARTH”

October 2014-March 2015

SOURCE TEXT: The collage text Gaia’s Flesh edited by Sarah Crewe and Dimitra Ioannou

CONTENTS

• The poem Gaia Is Gone by Louise Anne Buchler is linked to the words “Gaia.”

• The sound piece Gaia’s Flesh and an Untitled Poem by Alice Hui-Sheng Chang is linked to the words “flesh,” “history,” “geography.”

• The poem Becoming Gaia / a liturgy to accompangy transition by Markie Burnhope is linked to the words “toxins,” “genes,” “contortions,” “textures,” “holes.”

• The video Lijis by Misha de Ridder.

• The artwork Untitled (Landscape) by Lefteris Tapas is linked to the words “My holes, my parasites, my luminosity, my turbulences are oracles.”

• The visual poem Not Without Newsprint by John Morgan is linked to the words “membrans,” “geography,” “turbulences,” “dead.”

• The poem Ventricle by Steve Toase is linked to the words “goddesses,” “fallen,” “heart” from from the source text Gaia’s Flesh. | published March 14, 2015.

• The video Evanescent episodes: arrival and exodus by Caroline de Lannoy is linked to the words “MIraculous MOmentary SAtisfaction,” “We become Gaia” from the source text Gaia’s Flesh.

• The poem Estuary by Ann Matthews is linked to the words “dead,” “trees,” “dandelion fluff,” “turbulent,” “between sea and marsh.”

• The poem Terrible Goddess by Yoko Danno is linked to the words “yesterday,” “swallow,” “living,”  “wind,” “pile,” “human,” “pear tree,” “earth.”

Gaia‘s Flesh
My toxins, my temperatures, my hormones, my precipitations are climatic.
My genes, my blood cells, my organs, my wilderness are history.
My contortions, my breathing, my colors, my mutations are intelligence.
My textures, my membrans, my secretions, my definitions are geography.
My holes, my parasites, my luminosity, my turbulences are oracles.

D.I. (Dimitra Ioannou)

We live in Gaia’s flesh.
We celebrate the weeds, the incects, the gardens in motion (Gilles Clément), the MIraculous MOmentary SAtisfaction (Francis Ponge), the water goddesses, the season of hellebores (winter), the march of buds (Karel Capek), the speckled Italian salamander, the golden Greek jackal…
We become Gaia.

Gaia’s Flesh

Once, this planet had plenty of water
(But that was in the days when all those things
That now belong to a dead language – things such as dawn,
Looks, and smiles – were still portents of things to come)

Tada Chimako, After Half a Century, translated from the japanese by Jeffrey Angles. http://poetrykanto.com/issues/2007-issue/tada-chimako/tada-chimako-多田-智満子-Ⅲ

Yesterday I was reading about the reasons for the disappearance of song birds in Germany. The spread of scientific forestry, horticulture, agriculture, have cut them off from their nesting places and their foo
d supply. More and more, with modern methods, we are doing away with hollow trees, wastelands, brushwood, fallen leaves. I felt sore at heart. I was not thinking so much about the loss of pleasure for human beings, but I was much distressed by the idea of the stealthy and inexorable destruction of these defenceless little creatures that the tears came into my eyes.

Rosa Luxemburg: Letters From Prison Wronke, May 2nd, 1917.

Here at the sea’s edge
I have planted my dragon-toothed garden
to defend the porch,
steadfast warriors
against those who protest their impropriety
even to the end of the world.
A fathomless lethargy has swallowed me,
great waves of doubt broken me,
all my thoughts washed away.
The storms have blown salt tears,
burning my garden,
Gethsemane and Eden.

derek jarman’s garden, Thames & Hudson 1995.

Derek Jarman, Prospect Cottage, Dungeness, Kent, UK.
Derek Jarman, Prospect Cottage, Dungeness, Kent, UK.
 
who raised 
these rocks of human mist

pyramidical survivors
in the cyclorama of space

In the
austere theatre of the Infinite
	the ghosts of the stars
perform the "Presence"

The celestial conservatories
blooming with light
are all blown out

excerpt from Mina Loy’s, “The Starry Sky” OF WYNDHAM LEWIS, Lunar Baedeker, Poems 1921-1922.

	
                                                                      in tenebris
walking the land between sea and marsh
                                                                      in tenebris
floating the cows like funerary urns
                                                                      in tenebris
glossing the mud as the jewelled head
                                                                      in tenebris
the sea creatures near converse
                                                                      in tenebris
stupid beings crouched
                                                                      in tenebris

From In The Footsteps by Wendy Mulford.

Continue reading “aglimpseof 17 . GAIA’s FLESH”

aglimpseof 17 . Η ΣΑΡΚΑ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ «ΓΑΙΑ» ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ «ΓΗ»

Οκτώβριος 2014-Mάρτιος 2015

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΠΗΓΗ Ι: Η σάρκα της Γαίας σε επιμέλεια Sarah Crewe και Δήμητρας Ιωάννου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• Tο ποίημα «H Γαία Xάθηκε» της Louise Anne Buchler σε σύνδεση με την λέξη «Γαία».

• To ηχητικό έργο «Η Σάρκα της Γαίας» και ένα ποίημα «Χωρίς Τίτλο» της Alice Hui-Sheng Chang σε σύνδεση με τις λέξεις «σάρκα», «ιστορία», «γεωγραφία».

• Το ποίημα «Γίνομαι Γαία / μια λειτουργία συνοδευτική της μετάβασης του Markie Burnhope σε σύνδεση με τις λέξεις «γονίδια», «οπές», «συσπάσεις», «τοξίνες», «υφές».

• Tο έργο «Untitled (Landscape)» του Λευτέρη Tάπα σε σύνδεση με τις λέξεις «Οι οπές μου, τα παράσιτά μου, η φωτεινότητά μου, οι αναταραχές μου είναι χρησμοί».

• Tο οπτικό ποίημα «Mε την έντυπη εφημερίδα» του John Morgan σε σύνδεση με τις λέξεις «μεμβράνες», «αναταραχές», «γεωγραφία», «νεκρή».

• Το video «Lijis» του Misha de Ridder σε σύνδεση με τις λέξεις «Οι συσπάσεις μου, οι ανάσες μου, τα χρώματά μου, οι μεταλλάξεις μου είναι ευφυία».

• Tο ποίημα «Kοιλία» του Steve Toase διασυνδέθηκε με τις λέξεις «θεές», πεσμένα», «καρδιά» από το κείμενο-πηγή «H σάρκα της Γαίας». | δημοσίευση Mάρτιος 2015.

• Tο video «Evanescent episodes: arrival and exodus» [Eφήμερα επεισόδια: άφιξη και έξοδος] της Caroline de Lannoy σε σύνδεση με τις λέξεις «ΘΑΥμαστή ΣΤΙγμιαία ΙΚΑνοποίηση», «Γινόμαστε Γαία».

• Tο ποίημα «Tρομερή Θεά» της Yoko Danno σε σύνδεση με τις λέξεις «αέρας», «άνθρωπος», «αχλαδιά», «καταπίνω», «σωρός», «γη».

Η σάρκα της Γαίας

τοξίνες μου, οι θερμοκρασίες μου, οι ορμόνες μου, οι επισπεύσεις μου είναι κλίμα.
Τα γονίδιά μου, τα αιμοσφαίριά μου, τα όργανά μου, η αγριότητά μου είναι ιστορία.
Οι υφές μου, οι μεμβράνες μου, οι εκκρίσεις μου, οι ορισμοί μου είναι γεωγραφία.
Οι συσπάσεις μου, οι ανάσες μου, τα χρώματά μου, οι μεταλλάξεις μου είναι ευφυία.
Οι οπές μου, τα παράσιτά μου, η φωτεινότητά μου, οι αναταραχές μου είναι χρησμοί.

Δ.Ι. (Δήμητρα Ιωάννου)

Ζούμε στη σάρκα της Γαίας.
Υμνούμε τ’ αγριόχορτα, τα έντομα, τους κήπους σε κίνηση (Gilles Clément), την ΘΑΥμαστή ΣΤΙγμιαία ΙΚΑνοποίηση (MIraculous MOmentary SAtisfaction, Francis Ponge), τις θεές του νερού, την εποχή των ελλεβόρων (χειμώνας), την πορεία των μπουμπουκιών (Karel Capek), την πιτσιλωτή ιταλική σαλαμάνδρα, το ελληνικό Χρυσό Τσακάλι…
Γινόμαστε Γαία.

Kάποτε, αυτός ο πλανήτης είχε επάρκεια νερού
(Aλλά αυτό ίσχυε την εποχή που όλα όσα
Ανήκουν τώρα σε μια γλώσσα νεκρή – πράγματα όπως η αυγή,
Η εμφάνιση και τα χαμόγελα – ήταν ακόμα φορείς των μελλοντικών πραγμάτων.

Απόσπασμα από το ποίημα της Tada Chimako, «After half a century», 2004. http://poetrykanto.com/issues/2007-issue/tada-chimako/tada-chimako-多田-智満子-Ⅲ

Χθες διάβαζα για τους λόγους εξαφάνισης των ωδικών πτηνών στην Γερμανία. Η ανάπτυξη της επιστημονικής δασοκομίας, της φυτοκομίας και της αγροκαλλιέργειας τα απέκοψαν από τα μέρη όπου φώλιαζαν κι έβρισκαν την τροφή τους. Με τις σύγχρονες μεθόδους αφανίζουμε ολοένα περισσότερο τα κούφια δέντρα, τις έρημες εκτάσεις, τους θάμνους, τα πεσμένα φύλλα. Αισθάνθηκα έναν πόνο στην καρδιά. Δεν σκεφτόμουν τόσο ότι οι άνθρωποι έχαναν μια απόλαυση, όμως η ιδέα της βουβής και αμείλικτης εξόντωσης αυτών των απροστάτευτων μικρών πλασμάτων μ’ έθλιβε τόσο πολύ που μου ήρθαν δάκρυα στα μάτια.

Από τα «Letters From Prison», «Wronke, May 2nd, 1917» της Rosa Luxemburg.

Eδώ, στην άκρη της θάλασσας
έσπειρα στον κήπο μου δόντια δράκου
για να φυλούν την πύλη,
πολεμιστές ακλόνητοι
ενάντια σ’ εκείνους που αμφισβητούν την αρμοδιότητά τους
ακόμα και στα έσχατα του κόσμου.
Ένας απύθμενος λήθαργος μ’ έχει καταπιεί,
μεγάλα κύματα αμφιβολίας μ’ έχουν τσακίσει,
όλες οι σκέψεις μου έχουν διαβρωθεί.
Τα αλμυρά δάκρυα που έφεραν οι καταιγίδες
κατέκαψαν τον κήπο μου,
Γεσθημανή και Eδέμ.

«derek jarman’s garden», Thames & Hudson 1995.

Derek Jarman, Prospect Cottage, Dungeness, Kent, UK.
Derek Jarman, Prospect Cottage, Dungeness, Kent, UK.
ποιός ύψωσε 
αυτούς τους βράχους της ανθρώπινης ομίχλης

πυραμιδικοί επιζήσαντες
στο κυκλόραμα του σύμπαντος

Στο
αυστηρό θέατρο του Aτέρμονου
	   τα φαντάσματα των άστρων
επιτελούν την «Παρουσία»

Στα έναστρα θερμοκήπια
όπου ανθίζει το φως
απόλυτη συσκότιση.

Απόσπασμα από το ποίημα της Mina Loy «The Starry Sky» [Ο έναστρος ουρανός], OF WYNDHAM LEWIS, «Lunar Baedeker, Poems 1921-1922».

							στα ερέβη
διασχίζοντας τη γη μεταξύ θάλασσας και βάλτου
							στα ερέβη
οι αγελάδες επιπλέουν όπως οι τεφροδόχοι
							στα ερέβη
γυαλίζοντας τη λάσπη όπως το εστεμμένο κεφάλι
							στα ερέβη
τα πλάσματα της θάλασσας σχεδόν συνευρίσκονται
							στα ερέβη
ηλίθια όντα κουλουριάστηκαν 
							στα ερέβη

Από το In The Footsteps της Wendy Mulford.

Continue reading “aglimpseof 17 . Η ΣΑΡΚΑ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ”

GAIA IS GONE

Louise Anne Buchler

You wont find Gaia on a yoga mat
downward dog
arse skyward – upside down, fuelled on organic oats and manuka honey
or on the self-help shelf at Waterstones on a two for one deal
where the essential womanhood is spouted from a font like the one you saw in Salisbury Cathedral
reflecting back centuries – along with your face
or in Oxfam, where you discovered a collection of poetry from the 70s for a quid – and displaced like a satellite, sat at Liverpool Street Station wondering why they all dressed like men and spoke of revolution

The only revolution I ever knew was the passing of time, and her hands as rough as brillo pads, cupping my face

You wont find Gaia bent over a toilet bowl
or in the poetry of a man who tells you, you’re a goddess and your cunt a temple – as he woos you with lines he’s written for other women, in other bars, in other cities – cum all ye faithful.
My cunt speaks of rain and damp heat – she is no more sacred than any other – but she is mine.

The only goddess I ever knew existed in a library book – vacant eyed and bejeweled, as a man stood watching me, his cock protruding from his trousers like an angry mute and blind snake.

We all know that Biblical garden of Eden – in all its lush, fertile ripeness was just a metaphor.

Ask the woman at the bus stop with teeth like broken china where Gaia has gone – the last time she saw her was trapped in a crack pipe – spinning out of space and time like a falling star
and now Gaia doesn’t visit anymore
and she spends her benefit money in one go –
because it’s easier to avoid gardens, snakes and temptation.

I am forging my own mythology
Gaia was always such a smug bitch
she can’t be everything
she doesn’t speak my mother tongue.

Η ΓΑΙΑ XAΘHKE

Louise Anne Buchler

Mετάφραση: Δήμητρα Iωάννου

Δεν θα βρεις τη Γαία πάνω σ’ ένα στρώμα της γιόγκας
στη στάση του σκύλου με το κεφάλι κάτω,
τον κώλο προς τα πάνω – αναποδογυρισμένη, γεμάτη οργανικά δημητριακά και μέλι manuka
ή στο τμήμα με τα βιβλία αυτοβοήθειας του Waterstones, προσφορά δύο στην τιμή του ενός,
όπου η πεμπτουσία του γυναικείου φύλου ξεχύνεται από μια γραμματοσειρά ίδια μ’ εκείνη που είχες δει στον καθεδρικό του Salisbury,
μια αντανάκλαση αιώνων πίσω – όπως και του προσώπου σου,
ή στο Oxfam όπου ανακάλυψες μια συλλογή ποίησης της δεκαετίας του 70 για μία λίρα – και εκτοπισμένη σαν δορυφόρος κάθισες στον σταθμό του Liverpool Station απορώντας γιατί ντύθηκαν όλες σαν άντρες και μιλούσαν για επανάσταση.

H μοναδική επανάσταση που γνώρισα ποτέ ήταν το πέρασμα του χρόνου και τα χέρια του τραχιά σαν συρμάτινα σφουγγαράκια brillo να χουφτώνουν το πρόσωπό μου.

Δεν θα βρεις τη Γαία σκυμμένη πάνω από μια λεκάνη τουαλέτας
ή στην ποίηση ενός άντρα που σου λέει ότι είσαι θεά κι ότι το μουνί σου είναι ναός – καθώς ερωτοτροπεί με στίχους που έχει γράψει για άλλες γυναίκες, σε άλλα μπαρ, σε άλλες πόλεις – χύσι, όλες οι πιστές να προσέλθουν.
Tο μουνί μου μιλάει για βροχή και υγρή ζέστη – δεν είναι πιο ιερό από τ’ άλλα – αλλά είναι δικό μου.

H μοναδική θεά που γνώρισα ποτέ βρισκόταν στο βιβλίο μιας βιβλιοθήκης – με κενά μάτια και κοσμήματα, ενώ με κοίταζε ένας άντρας με τον πούτσο του να εξέχει από το παντελόνι του σαν ένα θυμωμένο, μουγγό και τυφλό φίδι.

Όλοι γνωρίζουμε τον Bιβλικό κήπο της Eδέμ – στο σύνολο της αφθονίας του, η γόνιμη ωρίμανση ήταν απλώς μια μεταφορά.

Pώτησε στη στάση του λεωφορείου τη γυναίκα με τα σπασμένα σαν πορσελάνη δόντια πού πήγε η Γαία – την τελευταία φορά που την είδε ήταν παγιδευμένη σε μια πίπα για κρακ – στριφογυρίζοντας εκτός τόπου και χρόνου σαν πεφταστέρι
και τώρα η Γαία δεν κάνει επισκέψεις πια
και ξοδεύει τα λεφτά του επιδόματός της με τη μία –
γιατί είναι πιο εύκολο να αποφεύγει τον πειρασμό, κήπους και φίδια.

Παραποιώ τη δική μου μυθολογία
η Γαία ήταν ανέκαθεν μια αυτάρεσκη σκύλα
δεν μπορεί να είναι τα πάντα
δεν μιλάει τη μητρική μου γλώσσα.

Gaia’s Flesh

by Alice Hui-Sheng Chang

untitled poem



trace the 			heard
        listen to the 			melting

                                                            from where
young and little
                              is it me?

                      beyond 		      the belonging
           of death
in 				a 	liminal 	          origin

words-links: flesh, history, geography

.

H Σάρκα της Γαίας

της Alice Hui-Sheng Chang


ποίημα χωρίς τίτλο



ανιχνεύω το 			άκουσμα
        αφουγκράζομαι το 			λιώσιμο

                                                                 εκεί όπου
νέα και μικρή
                         εγώ είμαι;

           πέρα από 		   την επικράτεια  

του θανάτου

σε 				μια 	μεταιχμιακή 	            καταγωγή

Μετάφραση: Δ.Ι. (Δήμητρα Ιωάννου)

λέξεις-σύνδεσμοι: σάρκα, ιστορία, γεωγραφία

Markie Burnhope

Becoming Gaia

a liturgy to accompany transition


I mark my skin and toxins

mother ecosystem, gorgantuan
organism, curator of Pangea without borders
the ableism in mountain ranges

I have been rejecting you
and my celestial sisters, clusters
and auroras, glistening like prison keys

for churches: stone, steel
parishes and warehouses

I burn my former’s gestures with his genes

over kindling heaped with his abuses
his aversion to ambulance light and sirens

a moment to forget his name, the date
a catheter routinely forced inside his penis
a surgical gown tied behind his back to make

his incontinence pad visible to his visitors
(they’re making memes of disease as I write this)

I hope to align my mind with my contortions

I have listened to trees
described as bodies bending over
and dismissed these as metaphor
never pressing my palm to your rings of ages

my wheels have rolled
over bright wild flowers
who lay flat, repenting

the gender of air is not
in her stoop to help man tower
towards his cold concreteness
but
in her breath, her breaches

[stay still for a minute’s silence]

so if I wear the fire salamander’s textures

grant me safety and stealth
to slip underneath the water and my health
and find the earth, sleeping
my ears having heard not one
single messiah like her silence

I assign my signature’s eye not dots but holes

ΓΙΝΟΜΑΙ ΓΑΙΑ

μια λειτουργία συνοδευτική της μετάβασης

Markie Burnhope

Σημαδεύω το δέρμα μου και τις τοξίνες

μητέρα οικοσύστημα, γοργοντιαίος
οργανισμός, επιμελείται μια Παγκαία χωρίς σύνορα
ο αρτιμελισμός των οροσειρών

Aπέρριπτα εσένα
και τις ουράνιες αδελφές μου, αστρικά σμήνη
και σέλας, λαμπερές σαν κλειδιά φυλακής

για εκκλησίες: πέτρα, ατσάλι
ενορίες και αποθήκες

Kαίω τις κινήσεις του πρoηγούμενού μου με τα γονίδιά του

πάνω από το προσάναμμα όπου στοιβάζονται οι καταχρήσεις του
η αποστροφή του για το φως και τις σειρήνες του ασθενοφόρου

ξεχνάω το όνομά του, την προγραμματισμένη
ημερομηνία όταν ένας καθετήρας μπήκε μέσα στο πέος του
μια χειρουργική ποδιά δεμένη πίσω από την πλάτη του για να βλέπουν

οι επισκέπτες του την πάνα για την ακράτεια
(σαρκάζουν μια ασθένεια την ώρα που γράφω)

Eύχομαι να ευθυγραμμίσω το μυαλό μου με τις συσπάσεις μου

Έχω ακούσει δέντρα
που περιγράφονται σαν σώματα να σκύβουν
αλλά τα αγνόησα σαν μια μεταφορά
και δεν πίεσα ποτέ την παλάμη μου στους δακτύλιους της ηλικίας σου

οι ρόδες μου έχουν κυλήσει
πάνω από φωτεινά αγριολούλουδα
που ισοπεδώνονται, μετανοώντας

το φύλο του αέρα δεν
γέρνει για να βοηθήσει τον άνθρωπο να υψωθεί
στην παγερή οντότητά του
αλλά
στην ανάσα της, στα ρήγματά της

[μένω ακίνητος για ένα λεπτό σιγής]

οπότε αν ντυθώ με της σαλαμάνδρας της φωτιάς τις υφές

θα έχω την ασφάλεια και μυστικότητα
να γλιστρήσω κάτω από το νερό και την υγεία μου
και να βρω την γη, τ’ αυτιά μου
δεν έχουν ακούσει στον ύπνο άλλον
μεσσία σαν την σιωπή της

Mεταβιβάζω στο μάτι της υπογραφής μου όχι βούλες αλλά οπές

Mετάφραση:Δ.I.(Δήμητρα Iωάννου)

Σημ. Mτφρ: Aρτιμελισμός: διακρίσεις υπέρ των ατόμων χωρίς αναπηρίες

John Morgan Not Without

Words-links: membrane, geography, turbulence, dead

Word-link chosen by Ann Matthews for her poem Estuary: turbulent

John Morgan Not Without GR

λέξεις-σύνδεσμοι: μεμβράνες, γεωγραφία, αναταραχές, νεκρή

LIJIS

by Misha de Ridder





Λέξεις-σύνδεσμοι: Οι συσπάσεις μου, οι ανάσες μου, τα χρώματά μου, οι μεταλλάξεις μου είναι ευφυία.
Words-links: My contortions, my breathing, my colors, my mutations are intelligence.