Between Us (after Jack Pierson), 2014

by Antonis Katsouris

AntonisKatsourisAgain

AntonisKatsourisLust

λέξη-σύνδεσμος: φοίνικες

words-links: palm trees

(PAΓIΣMENH) ΣΦIΓΓA . (CRACKED) SPHINX

του Aντώνη Kατσούρη  .  by Antonis Katsouris

AKatsourisCrackedSphinx

ΛEΞEIΣ-ΣYNΔEΣMOI: Pαγισμένη Σφίγγα

WORDS-LINKS: Sphinx fissuré

ΣHMEIΩMA  .  NOTE

ΠΟΙΗΜΑ #2

του Αντώνη Κατσούρη

μία ιστορία έρωτα στην ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
μία ιστορία μίσους σε έναν ΠΑΡΟΞΥΣΜΟ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗΣ

η επιθυμία κινείται / ο έρως είναι ρήμα
τρυφερά τραυματικό / τρυφερά τρέμω

μία ιστορία έρωτα όπου ΟΛΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ
μία ιστορία μίσους ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ

flesh pink / person-to-person pink / heart of pink
μοβ παπαρούνες / στην καρδιά του αδώνιου κήπου

μία ιστορία έρωτα ΜΕΣΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ
μία ιστορία μίσους από ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

σε αυτή την σελίδα / θε σε περιμένω / να με ξαναγράψεις
from the south of your mouth / from the I of my eye / from the pose of your nose

μία ιστορία έρωτα ΠΟΥ ΣΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΔΥΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΔΙΔΥΜΗ
μία ιστορία μίσους ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΡΓΙΑΣ

ηχώ / πάντα με κάνεις / να αμφιβάλω
πότε είναι αργά; / πότε είναι πολύ αργά;

μία ιστορία έρωτα ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ
μία ιστορία μίσους ΕΠΙΔΗΜΙΚΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

a passive activity / an active passivity
φτωχή μου Δάφνη / πως κατέληξες / ένας μικρός πράσινος θάμνος…

ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΜΟΥ…

του Αντώνη Κατσούρη

Στην πόρτα του ψυγείου μου χρωματιστά,
μαγνητικά γράμματα ξαναγράφουν το
LOVE του Robert Indiana.

Κάρδαμο, κάρρι, κορίανδρος
και ρίγανη, αλάτι κι άσπρο πιπέρι
τσίλι, γαρύφαλλο και κανέλλα.

Μαζί με τα φίλτρα του καφέ, τις στάχτες,
τα μαραμένα λουλούδια, πετάω στα σκουπίδια
και το αποχαιρετιστήριο σημείωμά σου…

Στο τηγανιτό αυγό του πρωινού,
η κίτρινη καρδιά μου και γύρω της η άσπρη,
λίγο καμμένη μοίρα μου…
*

Κι η Μαίρη, μεθυσμένη ξανά, διορθώνει
το κραγιόν της κρατώντας σαν έναν αληθινό
καθρέφτη το μαχαίρι του ψωμιού…

Ψάχνω πάλι κάτι για μας στο βιβλίο με τις
συνταγές της Betty Crocker «Just the Two of Us»
και σε περιμένω για φαγητό…

Κι η βρύση του νεροχύτη που στάζει και στάζει.
Για να μού υπενθυμίζει τις μικροεπισκευές
που χρειάζεται η ζωή μου…
*

Κοιτάζω τ’ άπλυτα πιάτα του αποτυχημένου
τετ-α-τετ μας… Για τελευταία φορά, σκέφτομαι,
πριν αρχίσω να τα πλένω…

Η ματαιοδοξία της νοικοκυράς…
Να στέκομαι στο ύψος μου φορώντας
την αγαπημένη μου ποδιά.

Στο τραπέζι μία νεκρή φύση με φρούτα,
λουλούδια και δύο περιοδικά, να μού θυμίζει
Wolfgang Tillmans, ή μήπως Jack Pierson;

Βάζω δύο παγάκια στο ποτό σου
και λειώνω μαζί τους, καθώς σε σκέφτομαι
στο διπλανό δωμάτιο…

Χαζεύω την συλλογή με τα
δώδεκα, διαφορετικά πιάτα μου και νομίζω
ότι βρήκα το ομορφώτερο…

(Στην κουζίνα
μου, είμαι πάντα
εγώ.)

ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΕΣ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ

(Ήπιος Παγανισμός, Ανθεστήρια και Ψέματα)

του Αντώνη Κατσούρη

Στο καινούργιο φόρεμά της
πλημυρισμένο από κίτρινα πουά
και πράσινα μοτίβα,
σαν ένας τρελός,
πουδραρισμένος πιερότος
του Απρίλη,
μία και μοναδική,
η μιμόζα.

*

Νέος 30 Απριλίων, ευπαρουσίαστος και ευκατάστατος,
επιθυμεί γνωριμία
με νέα 20-25 Μαίων, ευπαρουσίαστη.

*

Ο Απρίλιος είναι ο πραγματικός εστέτ του ημερολογίου. Πιστός υπηρέτης και φύλακας της Ομορφιάς ενδιαφέρεται αποκλειστικά για την ανθοφορία (αισθητική αξία) και αδιαφορεί πλήρως για την καρποφορία (ηθική αξία). Επί 30 ημέρες θέτει τον τόνο και τον διάκοσμο φροντίζοντας τις ταπετσαρίες του Παραδείσου, τα χαλιά της Εδέμ και την εφήμερη δόξα της Χλωρίδας. Νυχτερινός εστέτ, επίσης, ο Απρίλιος περνά τα βράδυα του δίπλα από τη φωτιά καίγοντας σπάνια αντίτυπα του Πορτρέτου του Ντόριαν Γκρέι και διαβάζοντας -στα κρυφά- το Psyche (1898) του Louis Couperus.

*

(φολκλορικό)
Όταν το χρυσό νήμα ξετυλιχθεί
και οι τελετές του Απριλίου ξεκινήσουν…
΄Όταν κάτω από το μεγάλο δένδρο θάψουμε τα ρούχα μας
και οι ζωές μας, μαζί πιαστούν στον ιστό της αράχνης…
Τότε θα ξέρω ότι η αγάπη μας έχει γίνει
ακόμα πιο μεγάλη, ακόμα πιο δυνατή.

*

Περίπατος στον κήπο του Απρίλη
παρέα με τα μεθυσμένα έντομα…
Και ξαφνικά,
στην καρδιά ενός ξέφωτου
η πλάτη ενός μαρμάρινου αγάλματος
χωρίς κεφάλι,
με δύο θεία οπίσθια
να σε κοιτάζουν κατευθείαν στα μάτια…
Η Αφροδίτη ή ο Απόλλωνας;
Ο Απόλλωνας ή η Αφροδίτη;

*

Απρίλιος (ο) από το λατινικό aprilis, προερχόμενο από το aperilis, που σημαίνει το εναρκτήριο (…και χωρίς τέλος, ίσως). Την 1η Απριλίου οι αστεισμοί και τα ψέματα επιβάλλονται και το πρόσωπο που θα εξαπατηθεί από κάποιο απ’ αυτά απολαμβάνει τον τίτλο του Τρελού του Απρίλη.

*

Μισοκρυμμένη στου κήπου την άκρη
μου κλείνει το μάτι
μια βιολέτα του Απρίλη.*

*

Απρίλιος…
Και το τσίρκο (πάντα πιστό στο ραντεβού του)
ήλθε και πάλι στην μικρή μας πόλη.
Πήγαμε το Σάββατο
κι εκεί, για πρώτη φορά
είδαμε από κοντά έναν ζωντανό οργασμό.
Ήταν πολύ μεγάλος και επικίνδυνος
και τον είχαν κλεισμένο σ΄ ένα κλουβί,
που στην πόρτα του
με χρυσά γράμματα έγραφε
Orgasmus Orgismenus.
Μας κατατρόμαξε όλους.
Και τουλάχιστον αυτός άξιζε
το χειροκρότημά μας
και με το παραπάνω…

*

Κίτρινη είναι η κρυφή αγάπη του Απρίλη… Σπάνιο στη φύση και καταλαμβάνοντας μόνο το ένα εικοστό του χρωματικού φάσματος το κίτρινο είναι είναι το πιο λαμπερό χρώμα κι έχει για προστάτη-άγιό του τον Απρίλιο. Μόνο αυτός, άφθονο το σκορπίζει απ’ όπου περάσει, εκτελώντας τα αισθητικά του καθήκοντα και στολίζοντας τα ψέματά του… Αφού έτσι στήνει τις παγίδες του ξεγελώντας και εξαπατώντας έντομα, πτηνά, ζώα και ανθρώπους ή και τον ίδιο τον Σατανά – που ως γνωστόν τρελαίνεται να κολυμπά μέσα στο κίτρινο – τον κορυφαίο (ή μήπως κορυφαία;) της φάλτσας χορωδίας των Τρελών του Απρίλη.

*

Πόσο θα ήθελα
ν’ αφήσω
την τελευταία μου πνοή,
αγκαλιά με τ΄ αγριολούλουδα
του Απρίλη…
(στα ψέματα)

*

Βραδιάζει στο δάσος και η σοφή κουκουβάγια μου δίνει τον χρησμό της: «Μην επιτρέψεις σε καμία προσωρινή αποτυχία σου να σε ανησυχήσει. Ξεφορτώσου οποιαδήποτε αναστολή και ακολούθησε την κλίση σου – τη μοναδική εγγύηση για την εκπλήρωση των επιθυμιών σου και των επιδιώξεών σου. Από τον Απρίλιο ένα καινούργιο, χορταριασμένο μονοπάτι-χωρίς-τέλος θα σε οδηγεί. Περπάτησέ το.»

*

Σφριγηλός, φρέσκος, υγρός και ερεθισμένος από την ακατάσχετη έκσταση γύρω του, ο Απρίλιος είναι μονίμως διεγερμένος και έρχεται… έρχεται… έρχεται… χωρίς να τελειώνει ποτέ. Σαν ένας ευτυχισμένος Πρίαπος που απολαμβάνει την παρατεταμένη στύση του και την στεφανώνει με γιρλάντες λουλουδιών, ο Απρίλιος θε τελειώσει τον Μάιο ή ακόμα και τον Ιούνιο, σβησμένος από μια υπερβολική δόση ήλιου -χωρίς πράγματι να γνωρίζει αν ο οργασμός του προήλθε από έναν αυνανισμό, μια πεολειχία, μια διείσδυση (ή μήπως κάτι άλλο;).

*

Απόγευμα του Απρίλη
και η μυρωδιά του γαρύφαλλου
τόσο απολαυστική, τόσο ερεθιστική,
που το flip-side της
δεν θα μπορούσε να ήταν
τίποτα άλλο παρά
ένα αβίαστο φτάρνισμα…

*

I ♡ APRIL

*

Τα παλιά εκείνα χρόνια, κάθε Απρίλιο, κυρίες καλών οικογενειών, βοσκοπούλες και βοσκοί, όμορφοι έφηβοι και νεαρές πιστές της Αρτέμιδος (βλ. παρθενία), εντρόμως έτρεχαν για να κρυφτούν… Για να προστατευθούν έτσι από τις θεϊκές ορμές του Δία και της ανδροπαρέας του που κατέβαιναν από τον Όλυμπο κυνηγώντας αδιακρίτως αρσενικά και θηλυκά για ένα γρήγορο ειδύλλιο. Τα θηλυκά θύματα αυτής της σεξουαλικής παρενόχλησης συνήθως κυοφορούσαν ημίθεους και νέα υπέροχα πλάσματα ή είδη. Όσο για τα αγόρια και τα κορίτσια που τολμούσαν να πουν όχι στους θεούς, κακό του κεφαλιού τους… Αφού θα περνούσαν την υπόλοιπη ζωή τους, μεταμορφωμένα σε ένα δένδρο, έναν θάμνο ή ένα ακόμα όμορφο λουλούδι του Απρίλη.

*

…Ποιός χτυπάει; Εκείνος ο Απρίλης –
Κλείδωσε την Πόρτα –
Δεν πρόκειται να ενδώσω –
Έμεινε μακριά ένα χρόνο για να έρθει τώρα
που είμαι απασχολημένη…**

*

Το Αρωματοπωλείο Mon Avril προτείνει:
Eau de Camille by Annick Goutal,
Vanities by Penhaligon’s,
Apres l’ Ondee by Guerlain,
Magnolia Nobile by Acqua di Parma,
Michelle by Balenciaga
(και για όλες τις ώρες) Bouquet Imperial by Roger & Gallet.

*

*Λόγια της Δάφνης (ένοικος του Hotel Women).
**Απόσπασμα από το ποιήμα 1320 της ΄Εμιλυ Ντίκινσον.

ΚΕΪΚ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΕΪΚ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΕΪΚ

Ψίχουλα, σπουδές και απομιμήσεις ύφους.

του Αντώνη Κατσούρη

Σιγά σιγά, η μυρωδιά
από το κέικ της Κέιτ που καίγεται
απλώνεται στον καθαρό αέρα της εξοχής.*

*

Μου πήρε σχεδόν μία ώρα για να περάσω 30 τραγούδια σε ένα CD για την Μ., αλλά δεν μπορώ να την αφήσω χωρίς μουσική. Της αρέσει να ακούει αυτά τα λίγο χαμένα τραγούδια από τη δεκαετία του ’60 στην κουζίνα της, όταν φτιάχνει τα κέικ για τη μικρή patisserie της. Και κάποιες φορές δανείζεται τους τίτλους τους για να δώσει στα κέικ της τα πιο παράξενα ονόματα… Riki Tiki Cake, Blueberry Blue Cake, Color Your Daytime Cake, Mellow Yellow Cake, 10.000 Sunsets Cake, Misty Mirage Cake… Το αγαπημένο μου, γεμάτο ψυχεδελικές θερμίδες κι επικίνδυνα παχυντικό, είναι το Fat Angel Cake. Το φτιάχνει κάθε Δευτέρα και Πέμπτη.**

*

Ένα ανοιξιάτικο πικ-νικ. Τι καταπληκτική ιδέα! Η ημέρα είναι ιδανική. Τι θα πάρουμε μαζί μας; Όλα τα καλά πράγματα… Το μικρό φορητό ψυγείο με δύο μπουκάλια λευκό, χιλιανό κρασί. Το καλάθι με τα σάντουιτς-κοτόπουλο, την καροτόπιττα, το κέικ που μόλις έφτιαξα και ζεστό τσάι στο θερμός. Επίσης χάρτινα πιάτα, μαχαιροπήρουνα και πολλές χαρτοπετσέτες. Αλλά δεν μπορούμε να πάμε για πικ-νικ χωρίς τραπεζομάντηλο και χωρίς αυτοκίνητο. Έχεις αυτοκίνητο;

*

Η μεγάλη μου αδελφή φορά το καρό φόρεμά της· για τον μπαμπά.
Η μεγάλη μου αδελφή αφήνει τα μαλλιά της μακριά· για τον μπαμπά.
Η μεγάλη μου αδελφή κλαδεύει τις τριανταφυλλιές του κήπου· για τον μπαμπά.
Η μεγάλη μου αδελφή πλέκει μία γκρι ζακέτα· για τον μπαμπά.
Η μεγάλη μου αδελφή γυρίζει νωρίς κάθε Σάββατο βράδυ· για τον μπαμπά.
Η μεγάλη μου αδελφή φτιάχνει το σούπερ κυριακάτικο κέικ της· για τον μπαμπά.

*

(φολκλορικό)
Στο μικρό χωριό μου, την πρώτη εβδομάδα κάθε Μαϊου, όλα τα κορίτσια σε ηλικία γάμου περνούν την δοκιμασία μίας μυστικής συνταγής. Φτιάχνουν το κέικ-του-γαμπρού, που αν τύχει και δεν φουσκώσει, τότε είναι η αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι το κορίτσι που το έκανε δεν είναι πια παρθένα – και τότε ποιός γαμπρός θα την ζητήσει; Εγώ αυτόν τον Μάιο δεν είμαι πια παρθένα, είμαι όμως μία μαθητευόμενη μάγισσα. Και το κέικ μου, φυσικά θα φουσκώσει, όπως θα φουσκώνει και κάθε Μάιο, αν και αυτό δεν έχει πια καμία σημασία γιά μένα. Αφού μία σοβαρή μάγισσα δεν παντρεύεται ποτέ. Και αν το επιθυμεί αληθινά μπορεί να έχει δικά της όλα τα αρσενικά του χωριού. Και αν το επιθυμεί αληθινά μπορεί να έχει δικά της, όλα τα παιδιά του χωριού.

*

Βρήκα το τραπέζι, όπως το αφήσαμε χθες το βράδυ. Με τα μπουκάλια του κρασιού, τα ποτήρια, τα πιάτα με τα υπολείμματα από το κέικ του Τ., τα λουλούδια που έφερε ο Α. (λευκά και κίτρινα γαρύφαλλα), τα γυαλιά που μάλλον ξέχασε ο Π. και δίπλα τους το fortune-cookie μου από το κινέζικο delivery. Στο χθεσινό παιχνίδι με τα cookies είχαμε αποφασίσει να τα διαβάζουμε δυνατά συμπληρώνοντάς τα με την φράση «in bed» στο τέλος. Κέρδισα εύκολα με μια «τύχη» ύποπτα υπονομευτική για ένα σπάνιο, μονογαμικό αρσενικό σαν εμένα… «Now is the time to try something new» – in bed. Όλοι γέλασαν με νόημα, εκτός από μένα και τον Τ.. Του χαμογέλασα και του έδωσα ένα φιλί. Θα το δοκιμάσω με σένα, του είπα στο αυτί.**

*

Σαν βότσαλο βυθίζεται
το κέικ-κακάο της Κέιτ
στα διάφανα νερά της πισίνας.*

*

Αν η Έμιλυ Ντίκινσον ήταν κέικ, θα ήταν κέικ-λεμόνι.
Αν η Σούζαν Σόνταγκ ήταν κέικ, θα ήτακ κέικ-αμύγδαλο.
Αν η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ ήταν κέικ, θα ήταν κέικ-της-Ακαδημίας.
Αν η Ζακλίν Σούζαν ήταν κέικ, θα ήταν κέικ-της-Ματαιοδοξίας.
Αν η Βιρτζίνια Γουλφ ήταν κέικ, θα ήταν το κέικ-κακάο της Κέιτ
Αν η Τζόαν Ντίντιον ήταν κέικ, θα ήταν κέικ-χωρίς-ζάχαρη.
Αν η Ανν Σέξτον ήταν κέικ, θα ήταν κέικ-χωρίς-οίκτο.
Αν η Κάθριν Μάνσφιλντ ήταν κέικ, θα ήταν κέικ-πιπερόριζα.
Αν η Σαπφώ ήταν κέικ, θα ήταν κέικ-περγαμόντο.
Αν η Γερτρούδη Στάιν ήταν κέικ, θα ήτακ κέικ-λοιπόν-ένα-κέικ.

*

Μπορώ να σας προσφέρω λίγο κέικ;

*

Χρειαζόταν μία τόσο βροχερή Τρίτη, για να μου συμβεί αυτό το μάλλον χαριτωμένο και ανώδυνο περιστατικό. Λυπήθηκα, υπερβολικά ίσως, τον μουσκεμένο ταχυδρόμο και τον προσκάλεσα για ένα γρήγορο και ζεστό τσάι., που το σέρβιρα στο στρογγυλό τραπέζι του χωλ με λίγο από το κέικ πού πήρα χθές από την Μ.. Παρακάλεσα τον νεαρό διανομέα να μην με αποκαλεί «κύριο» κι ενώ μιλούσαμε τυπικά για τα νέα της γειτονιάς, συνέβη το οικιακό «ατύχημα»… Ένα μικρό κομμάτι κέικ έπεσε στο παντελόνι του κι εγώ ενστικτωδώς έσκυψα για να το καθαρίσω με μία χαρτοπετσέτα. Και χωρίς να το θέλω – δεν είμαι απόλυτα σίγουρος τώρα που το ξαναθυμάμαι – ακούμπησα ελαφρά το δικό του «κέικ». Μου φάνηκε ότι ερεθίστηκε αλλά μπορεί να ήταν και η ιδέα μου, σίγουρα όμως κοκκίνησε και με κοίταξε με ένα βλέμμα γεμάτο αμηχανία. Κλείσαμε την κουβέντα μας σαν να μην είχε συμβεί απολύτως τίποτα, τον συνόδεψα στην πόρτα, του υπενθύμισα να μην με αποκαλεί «κύριο» και του είπα ότι υπάρχει κέικ κάθε Τρίτη και Παρασκευή. Η βροχή είχε σταματήσει κι έτρεξα στο τηλέφωνο για να πάρω τη Μ., να της μεταφέρω τα νέα για την επιτυχία του κέικ της και να της πω ότι από σήμερα είμαι το δεύτερο μέλος στο fan club του ταχυδρόμου. Το πρώτο μέλος του είναι η Μ., όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλα τα fan club που έχουμε ιδρύσει -δέκα, ίσως και λίγο περισσότερα, ένα για κάθε άγνωστο ελκυστικό νεαρό του μικρού και ανησυχητικά ήσυχου προαστείου μας.**

*

Κάνε κάποιον ευτυχισμένο σήμερα – φτιάξε ένα κέικ!
Ένα κέικ-σοκολάτα για τον άνδρα στη ζωή σου.
Ή ένα λευκό κέικ πασπαλισμένο με μέντα, για «τα κορίτσια» που έρχονται για μπριτζ.
Φτιάξε ένα αφράτο κέικ για τη Γιαγιά, τόσο απολαυστικά ελαφρύ όσο και εκείνα που συνήθιζε να φτιάχνει.
Φτιάξε ένα κέικ – κάνε ένα πάρτι.
Φτιάξε ένα κέικ για να το πάρεις σε ένα πάρτι.
Φτιάξε ένα κέικ, μόνο και μόνο, επειδή αισθάνεσαι καλά σήμερα.***

*

Η Κέιτ αποτυγχάνει για έκτη φορά
να φτιάξει ένα απλό κέικ
και αποφασίζει να αλλάξει τον μικρό φούρνο της.*

*

Το αποφάσισα. Όσο μεγαλώνω, όλο και περισσότερο μισώ τον χειμώνα. Τον θεωρώ εχθρό μου και μία πολύ σοβαρή απειλή γιά τις λειτουργίες και τις διαθέσεις μου και δεν αποκλείω καθόλου την περίπτωση της χειμερίας νάρκης σε μία πιο προχωρημένη ηλικία. Και σήμερα ο χειμώνας, που μας είχε ξεχάσει, επανήλθε απρόσκλητος απειλώντας με χιόνι και παγετό. Η αντίδρασή μου αναμενόμενη, με τον Τ. να εισπράττει την υποθερμική υστερία μου. Του απαγόρευσα αυστηρά να ξαναφτιάξει τα εποχιακά κέικ του. Αυτά που συνήθως παραγεμίζει με αποξηραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς για να του θυμίζουν τα παιδικά χρόνια του σε εκείνη την υπερβόρεια γη που γεννήθηκε.
Ούτε ένα;, με ρώτησε.
Δεν χρειάζομαι ούτε ένα από αυτά τα δασοκομικά προιόντα σου, για να είμαι το αρκουδάκι σου, του απάντησα και ξαναπήγα γιά ύπνο.**

*

Αν έχετε εξαντλήσει ανεπιτυχώς όλες τις προσπάθειές σας, για να διεγείρετε την ερωτική και την σεξουαλική επιθυμία ενός νέου προσώπου που σας ενδιαφέρει ή για να ξαναδυναμώσετε τη φλόγα μιας αγάπης που σιγοσβήνει, μην βιαστείτε να απογοητευτείτε… Έχετε ακόμη μία τελευταία ευκαιρία επιτυχίας ακολουθώντας την παρακάτω μαγική συνταγή – στα μάγια της αυτό το πρόσωπο θα είναι πραγματικά ανυπεράσπιστο και ευάλλωτο.
Προτιμήστε μια Παρασκευή βράδυ και ξεκινείστε!
Φτιάξτε πρώτα ένα κέικ με παπαρουνόσπορο σε στρογγυλή φόρμα. Ψήστε το και αφήστε το να κρυώσει.
Στο κέντρο του κύκλου του ανάψτε ένα μοβ κερί και αφήστε το να καίει για εννέα λεπτά προσφέροντας την φλόγα του στον Πλούτωνα.
Τώρα σε ένα ροζ κομμάτι χαρτί γράψτε το όνομα αυτού του προσώπου, τον αριθμό 22 και τα σύμβολα ήλιος, σελήνη, πουλί και άνεμος.
Κάψτε το χαρτί στη φλόγα του κεριού.
Πάρτε τη στάχτη του, το κερί και το κέικ και θάψτε τα στην ανατολική πλευρά ενός πάρκου ή ενός κήπου.
Επαναλάβετε την μαγική συνταγή για τρεις εβδομάδες, την ίδια ημέρα και ώρα, με αφοσίωση, πίστη και υπομονή.

*

Μ’ ενα χιώτικο μαντήλι στα μαλλιά
η Κέιτ προσπαθεί και ξαναπροσπαθεί
για να πετύχει ένα κέικ μαστίχα.*

*

* Από τα 33 Χάικου για την Κέιτ, 2011.
** Από τα Ημερολόγια του Α. Ν., 2001-2010.
*** Από το Cookbook της Betty Crocker, 1950.

OH, JIM

του Αντώνη Κατσούρη / by Antonis Katsouris

λέξη-σύνδεσμος: γεωμετρικών

word-link: geometric

DRAMA QUEEN #2, #3

του Αντώνη Κατσούρη / by Antonis Katsouris

λέξη-σύνδεσμος: κουίν/βασίλισσα / word-link: queen

ΠΕΝΤΕ ΚΑΝΑΡΙΝΙ ΡΙΓΕΣ

του Αντώνη Κατσούρη

A typical scene, Canary Islands

κάτω από τον υποτροπικό ήλιο των Καναρίων Νήσων

Homeward bound, Canary Islands

με φωτογραφική μηχανή μεγάλου φορμά

Parque de Santa Catalina, Gran Canaria

και Ektachrome φιλμ

Gran Canaria Landscape

από τον Γερμανό Elmar Ludwig

A Folk Group, Tajeda, Gran Canaria

κάποτε τη δεκαετία του ’60

πέντε ταχυδρομικές κάρτες που εκδόθηκαν από τα ιρλανδικά John Hinde Studios

πέντε φωτογραφικά tableaux – περισσότερο «αναμνήσεις» παρά απεικονίσεις ακριβώς επειδή επιτρέπουν στον θεατή τους να ξεκινήσει μια δική του αφήγηση και να την συνεχίσει ακολουθώντας την επιθυμία του

πέντε εξιδανικευμένες εικόνες διακοπών που διαθέτουν και τα προνόμια μίας «προστιθέμενης αξίας»: τα πρόσωπα-χαρακτήρες, την ενδυματολογική επιμέλεια, τη χρήση των αντικειμένων ή ακόμη και της χλωρίδας σαν «έξτρα» στοιχεία ενός στυλιζαρίσματος, μιας επιτήδευσης, μιας έντεχνης υπερβολής που κάνουν αυτές τις κάρτες σπάνια δείγματα ενός ειδυλλιακού και αναχρονιστικού camp…

camp postale

… που μεταφέρει, μεταθέτει, «ταξιδεύει» τις σκηνές-των-ειδυλλίων σε τόπους και εποχές αθωότητας, αν όχι ευτυχίας, στη ζώνη όπου αμφότερες έχουν την πολυτέλεια της μη ταξινόμησης, της πρωτοτυπίας, των αδιάκοπων μεταμφιέσεων…

ταχυδρομικές κάρτες από την Ατοπία.

ΛΕΞΗ-ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ: ΚΑΝΑΡΙΝΙ

ΟΤΑΝ Ο ΕΡΩΤΑΣ (ΣΟΥ) ΗΤΑΝ ΠΡΑΣΙΝΟΣ . WHEN (YOUR) LOVE WAS GREEN

του Αντώνη Κατσούρη / by Antonis Katsouris


word-link: jardin / λέξη-σύνδεσμος:  κήπος