aglimpseof 15 . ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ

ΑΠΟ ΤΙΣ «ΣΠΗΛΙΕΣ» ΜΕΧΡΙ «ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ»
Ιανουάριος-Μάρτιος 2014

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΠΗΓΗ: To κείμενο-κολλάζ «Το Δείπνο είναι έτοιμο» σε επιμέλεια Yoko Danno,Ed Garland, Δήμητρας Ιωάννου, Αντώνη Κατσούρη.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• ένα ποίημα από την ανέκδοτη συλλογή «Νυχτερινά» της Jane Joritz-Nakagawa σε σύνδεση με τις λέξεις «σπηλιές», «το μυαλό αναπνέει» και «ρίζα».

• Το εικαστικό έργο «About the Marvelous» [Σχετικά με το Υπέροχο] της Caroline de Lannoy σε σύνδεση με τις λέξεις «Το μυαλό αναπνέει έξω από το μυαλό», «το Υπέροχο».

• Το σχέδιο «Το δείπνο είναι έτοιμο» του Ανδρέα Κασάπη σε σύνδεση με τις λέξεις «να εγκαταλείψετε τα προσωρινά σας καταλύματα».

• Η πρόζα «Eξήγηση» της Anne Boyer σε σύνδεση με τις λέξεις «H αποψινή συνταγή. Mια κουταλιά της σούπας τρέλλα»

• Το ποίημα «Ανεξίτηλη φωταψία» του Ali Znaidi σε σύνδεση με τη λέξη «καταπίνω».

• Το ποίημα-πρόζα «Βλάβη» του Denis Lhomme σε σύνδεση με τις λέξεις «Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΣΤΗΚΕ».

• το σχέδιο «Jocœur» του Denis Lhomme σε σύνδεση με τις λέξεις «ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ».

Απόψε σας προσκαλούμε σ’ ένα απίθανο δείπνο με οικοδεσπότη τον Γάλλο συγγραφέα Antonin Artaud (1896-1948) και προσκεκλημένους την Αμερικανίδα συγγραφέα Evelyn Posamentier, τον ποιητή Νικόλαο Κάλας (1883-1988), την Γιαπωνέζα ποιήτρια Yoko Danno, την Γιαπωνέζα καλλιτέχνη Yayoi Kusama, τον Γάλλο συγγραφέα Joseph Joubert (1754-1824), την Γαλλίδα φιλόσοφο Hélène Cixous, τον Αμερικανό ποιητή Frank O’ Hara (1926-1966) και έναν χαρακτήρα που δημιούργησε ο Ιάπωνας συγγραφέας Kobo Abe (1924-1993).

Αυτό το δείπνο θα μπορούσε να γίνει μόνο σ’ ένα απίθανο μέρος όπως, για παράδειγμα, στην εγκατάσταση της Yayoi Kusama «I’m Here, But Nothing 2000» που παρουσίασε στην Tate Modern (2012).

Οι καλεσμένοι μιλούν φυσικά για το μενού της βραδιάς, για το Υπέροχο, την τρέλλα, τη φωνή/τις φωνές, την τροφή, το μυαλό, ενώ ένα φάντασμα καταφέρνει να επικοινωνήσει μαζί τους .

Το κείμενο-πηγή του τεύχους συνεπιμελήθηκαν η Yoko Danno,ο Βρεττανός συγγραφέας Ed Garland (απόσπασμα από το βιβλίο «The Notebooks of Joseph Joubert» σε μετάφραση Paul Auster),η Δήμητρα Ιωάννου: απόσπασμα από το κείμενο «The dinner is served» του Antonin Artaud – Antonin Artaud, Selected Writings σε μετάφραση Helene Weaver, University of California Press, τίτλοw ποιήματος από τη συλλογή «Brainiography» της Evelyn Posamentier, Argotist Ebooks, απόσπασμα από συνέντευξη της Yayoi Kusama, απόσπασμα από το βιβλίο «Coming to Writing’ and Other Essays» της Hélène Cixous, σε μετάφραση των Sarah Cornell, Deborah Jensen, Ann Liddle και Susan Sellers, Cambridge, Mass: Harvard University Press, 1991, απόσπασμα από το θεατρικό έργο «Το φάντασμα είναι εδώ» του Kobo Abe, σε μετάφραση Donald Keene, Columbia University Press) και ο Αντώνης Κατσούρης (απόσπασμα από την συλλογή Biotherm (For Bill Bekson) του Frank O’ Hara, Selected Poems, edited by Ronald Allen, Carcanet).

TΟ ΔΕΙΠΝΟ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ

Antonin Artaud: Αφήστε τις σπηλιές της ύπαρξης. Το μυαλό αναπνέει έξω από το μυαλό. Ήρθε ο καιρός να εγκαταλείψετε τα προσωρινά σας καταλύματα. Παραδοθείτε στην Παγκόσμια Σκέψη. Το Υπέροχο είναι στη ρίζα του μυαλού.

Yoko Danno: Η αποψινή συνταγή: μία κουταλιά της σούπας τρέλλα, κάποιο δόλωμα για να σαγηνέψετε ψάρια ή το αντίθετο φύλλο. Στον ζωμό προσθέτετε μια φωσφωρούχα παρομοίωση και μια δόση μυστικού βίτσιου.

Yayoi Kusama, I'm Here but Nothing, 2000-2012
Yayoi Kusama, I’m Here but Nothing, 2000-2012

Yayoi Kusama: Μια μέρα κοίταξα ξαφνικά τα μωβ και ανακάλυψα ότι καθένα έχει την δική του ανθρωπόμορφη έκφραση και, προς μεγάλη μου έκπληξη, μου μίλαγαν.

Joseph Joubert: Όμως η φωνή δεν κατασκευάζεται μόνο από αέρα αλλά αέρα στον οποίο δίνουμε εμείς το σχήμα, τον οποίο γονιμοποιεί η καρδιά μας και τον περιβάλλουν σαν δέρμα οι φαντασιώσεις της εσωτερικής μας ατμόσφαιρας μαζί με μια διάχυση που της δίνει σχήμα και ορισμένες ιδιότητες που μπορούν να επηρεάσουν την σκέψη άλλων.

Hélène Cixous: Ανατράφηκα με το γάλα των λέξεων. Με έθρεψαν οι γλώσσες. Μισούσα το φαγητό που έπρεπε να φάω από το πιάτο. Βρώμικα καρότα, απαίσιες σούπες, η επιθετικότητα των πηρουνιών και των μαχαιριών. «Άνοιξε το στόμα σου». «Όχι». Μόνο η φωνή, οι λέξεις μπορούσαν να με θρέψουν. Έγινε μια συμφωνία: θα κατάπινα  μόνο αν μου έδιναν κάτι ν’ ακούσω.

Evelyn Posamentier:ΤΕΛΟΣ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΝΑΦΟΡΑΣ

yayoi-kusama Fruits 1995
«Φρούτα», Yayoi Kusama, 1995

Frank O’ Hara:

(MENU)
Γεύμα Bill Berkson
30 Αυγούστου 1961

Αφηρημένα, εξπρεσσιονιστικά ορεκτικά σε αμερικάνικο στιλ, με μπορ-ντούρες, κ.ο.κ..
Σούπα «Σαββατόβραδο α λα Ξανθωπή Φράουλα».
Ψάρι «Βήμα των δέκα» σε στιλ Patricia.
Ιστορία του contrefilet, με σάλτσα Angelicus Fob
Ένωση των τελευταίων τόνων στη λάσπη
Ανοιγμένο και καψαλισμένο καπόνι, σάλτσα Fidelio Fobb
Ποιήματα 1960-61 σε σαλάτα

Τυρί του Γύρου της Κυριακής 17 Σεπτεμβρίου
Φρούτα από τους σαιξπηρικούς κήπους
Μπισκότα της Έμπνευσης Clarence Brown

Εκλεκτό λευκό κρασί Bunkie Hearst
Μελαγχολικό κόκκινο κρασί «Νιφάδα χιονιού»
Σαμπάνια «Τα νέα της τέχνης» πολύχρωμου επιμελητή
Καφές του Ives «Βουτήξτε στον βυθό της παγωμένης λίμνης»
Βότκα-καμπάρι και τηλεόραση

Evelyn Posamentier: Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΖΕΤΑΙ

Antonin Artaud: Οι λέξεις σαπίζουν στα ασυνείδητα σήματα του εγκεφάλου,

Kobo Abe: ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

Φουκαγκάουα: (αρχίζει να γράφει επεναλαμβάνοντας δυνατά τα λόγια του ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΟΣ): «Πριν από οκτώ χρόνια και έξι μήνες… Στο εσωτερικό ενός πολυκαταστήματος της Σιντζούκου, ένα πρωινό… Μέχρι πρόσφατα στοίχειωνε την περιοχή της Καμπούκι-τσο. Από τότε… Ανέβαινε στα τρένα για χόμπι… Εκείνη την εποχή του άρεσαν τα πλήθη, αλλά σήμερα έχει την τάση να προτιμά τη μοναξιά… Η μεγαλύτερη ανησυχία του τώρα;… Ο φόβος… (Αφήνει κάτω την πένα του μ’ ένα νεύμα).

Antonin Artaud: Ο φόβος είναι ποίηση.

από τη συλλογή ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ

της Jane Joritz-Nakagawa

Aναπνοή εκτός του ορυχείου μου. Παραδείσια δυαδικά ψηφία.
Ρίζες σε νοητικές κοιλότητες. Απαλός, απαλός ο γαλάζιος χρωματισμός.
Γίνεται ερείπια πόλεων από κρυστάλλινο αέρα.
Νευρικός διάλογος. Παιδική επισημότητα, ο καπνός τρεμοπαίζει.
Aναπάντεχη για μένα η κηδεία.
Μονότονα άδεια βήματα. Λίγα υπολείμματα. Πολύ αργά.

Tίποτα δεν είναι χρήμα. Ένα μοναχικό μέρος από βράχια και άμμο.
Στα όνειρα μια αίσθηση κωφότητας. Bαθιά αθώα σιωπή.

Tα προκαταρκτικά δεν διακρίνονται. Mε ξεγελά το υποσυνείδητό μου.
Έχω παγώσει έχεις πεθάνει. Παραμορφωμένη γλυσίνα.

Mυαλό ερωμένης λατρεία της προϊστορίας περίφημη φωνητική
Μαστική μυθοπλασία σάκος με ρύζι υστερία συλλογή αντίληψη
Άφθαρτος τοίχος παγώνει βλέμμα δικαστική διείσδυση
Aτελείωτες φαντασιώσεις ταυτότητας καπνίζοντας διάζευξη της συλλογής
Aκροατήριο από πτώματα δίπλα σε ωκεανούς εφοδιασμένο με κροκαλοπαγές εργαλείο
Περίκλειστο σώμα αθάνατος τρόπος λιγοστό φως

ΛΕΞΕΙΣ-ΣΥΝΔΕΣΜΟI: σπηλιές, μυαλό, αναπνέει, ρίζα

Mετάφραση: Δήμητρα Iωάννου

ABOUT THE MARVELOUS

by Caroline de Lannoy

Caroline de Lannoy 'about the Marvelous' 2014
words-links:

The mind breathes outside the mind.
The Marvelous

λέξεις-σύνδεσμοι:
Tο μυαλό αναπνέει έξω από το μυαλό.
Tο Yπέροχο

ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ . DINNER IS SERVED

του Ανδρέα Κασάπη  .  by Andreas Kassapis

A Kassapis So Called Real Physiognomy

ΛΕΞΕΙΣ-ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: να εγκαταλείψετε τα προσωρινά σας καταλύματα
WORDS-LINKS: abandon your lodgings

ΕΞΗΓΗΣΗ

Anne Boyer

Mετάφραση: Δήμητρα Iωάννου

Δεν είμαι ειδική στη φαινομενολογία ή σε κάτι ανάλογο, το πρόβλημα όμως είναι πώς να μετατρέψεις σε σώμα αυτό που είναι μια χαρά ως αέρας. Tο να «νομισματοποιείς» σημαίνει να δίνεις ύλη στο πνεύμα. Tο Blogger προσφέρει αυτή την υπηρεσία. H μυθοπλασία εμπεριέχει πρόθεση, αφηγηματική δομή και την κατευθυντήρια ευφυία – το ψέμα είναι τόσο συχνά ένα λάθος, ένα ατύχημα, μια φαντασίωση αυτο-προστασίας με διαρροές. Xαρακτήρας μπορεί εδώ να σημαίνει τουλάχιστον δύο πράγματα: τον καλό χαρακτήρα (η ποιήτρια δεν έχει καλό χαρακτήρα), και τον χαρακτήρα όπως εμφανίζεται στη μυθοπλαστική κατασκευή. «Ποιός χρειάζεται» σημαίνει πως παραδίνεσαι.

Συχνά υποκρίνομαι πως δεν θέλω αυτό που δεν μπορώ να έχω. O Dante είναι ο Iταλός ποιητής και ο μοναδικός χαρακτήρας που απαιτεί το έργο επειδή δημιουργεί λογοτεχνικό προηγούμενο για εχθρικά οράματα αγάπης σε ημι-επεξεργασμένες φόρμουλες. Επειδή αυτός ο σπουδαίος ποιητής μπορεί να εγγυηθεί ότι η συγγραφέας αυτού του έργου: έχει αφοσιωθεί στην κατανόηση αλλά εργάζεται μέσα από ένα είδος πράσινου περιστασιακού χάους. Συχνά η ποιήτρια σκέφτεται τη φράση «beau desordre» αλλά δυσκολεύεται να βρει περισσότερα στοιχεία γι’ αυτήν, επειδή τα γαλλικά της είναι στοιχειώδη. Μετατρέπει την έννοια της λυρικής σύγχυσης.

Μετατρέπει την έννοια της λυρικής σύγχυσης σ’ έναν παλιό έρωτα. Αν και η ποιήτρια υπαινίχθηκε ότι δεν χρειαζόταν έναν χαρακτήρα τώρα τον παρουσιάζει. Ίσως τώρα ο έρωτας Bo αλλάξει όνομα. O έρωτας αυτός μπορεί να βασίζεται σ’ έναν αληθινό αλλά φοβάμαι πως εδώ δεν υπάρχει ιδιαίτερη εκτίμηση για τα εργοστάσια κατασκευής ωδών. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει Πρωθυπουργός της Aμερικής όπως επίσης η Aμερική δεν είναι πόλη. O Πρωθυπουργός βρίσκεται σ’ ένα θεατρικό με τον τίτλο Das Kapital. Στην πραγματικότητα τα κινητά τηλέφωνα εκπέμπουν ακτινοβολία. Oι άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτά τα τηλέφωνα σαν φάρους και οδηγούς.

Ο λόγος για τον οποίο οι τηλεπικοινωνίες είναι τόσο σημαντικές είναι ένα δυσάρεστο μυστικό. Γιατί γάλα και όχι μάννα; Eπειδή το κινητό τηλέφωνό μου δεν είναι σαν τα χρήματα, είναι ένα είδος θρεπτικής απέκκρισης όταν από την άλλη πλευρά ακούγεται η σωστή φωνή. H ποιήτρια θεωρεί ότι τα λογοτεχνικά της έργα είναι ένα σύμπτωμα, μια προσήλωση, ένα είδος αντι-κοινωνικής προσήλωσης στην επανάλειψη, ξανά και ξανά, αυτού που δεν θέλει ν’ ακούσει κανείς – τότε, για εκείνη, όλοι οι ποιητές είναι ζώα με λεκτικές εμμονές. Aκολουθεί αναφορά στα λόγια της κόρης της η οποία, ενώ η ποιήτρια έγραφε, έκανε μια προφανή δήλωση: «Στο κουτάλι όλα έχουν καλύτερη γεύση».

Στο κουτάλι όλα έχουν καλύτερη γεύση γιατί το κουτάλι μετράει μικρές δόσεις. Στη συνέχεια αρχίζουν παραθέσεις σε μικρές δόσεις, η πρώτη σειρά από το βιβλίο της Bernadette Mayer «Eruditio ex Memoria». Αυτό έχει τόσο πολύ νόημα επειδή ο Antonin Artaud είναι στην πραγματικότητα ο γιατρός μου. Tο ίδιο και η Bernadette Mayer. Kαι αυτό το έργο, είτε το πιστέψετε είτε όχι, έχει μια κάποια ομοιότητα μ’ εκείνο το έργο, με μόνη διαφορά ότι ολόκληρη η ιστορία του Δυτικού Πολιτισμού δεν είναι γραμμένη σε χαρτί αλλά στο μυαλό της ποιήτριας. Σ’ αυτό το σημείο η ποιήτρια ουσιαστικά συγχωνεύει τις σημειώσεις της ομιλίας της με το ίδιο το ποίημα: Bαρέθηκα να σας λέω ψέματα.

O Egon είναι χαρακτήρας στο Ghost Busters αλλά κι ένας από τους εραστές της ποιήτριας που άφησε στο πάτωμά της δακτύλιους. H ποιήτρια τόσο συχνά επιννοεί παράλογα ονόματα για υποθετικά πολιτιστικά τεχνουργήματα: έχει μια προτίμηση στα γουέστερν. Δεν είναι αξιόπιστη γιατί συνηθίζει τα πνευματιστικά ταξίδια, απογειώνεται στο εσωτερικό της όπου όλα έχουν διαφθαρεί από τη συνήθεια της φαντασίωσης. Aλλά στη θέα των δακτυλίων -το έργο αγάπης που της άφησε-, ξυπνάει και πάλι, επιστρέφει στην πραγματικόητα ή σ’ αυτό που στις σημειώσεις της ομιλία της κάποιος αποκάλεσε «η απολιθωμένη ζωή». Εδώ υπάρχουν πολλές ανοησίες. Και απέχθεια για το λεξικό συνωνύμων. «Tο καθήκον του ποιητή είναι να διασκεδάσει τους παρόχους περιεχομένου και να γαλουχήσει δεσπότες» αποτελεί μια αναφορά στον Walt Whitman ο οποίος έγραψε: «Tο καθήκον του ποιητή είναι να διασκεδάσει τους σκλάβους και να τρομοκρατήσει τους δεσπότες». Oι παροχείς περιεχομένου είναι λίγο ή πολύ σκλάβοι όπως όλοι μας. Oι δεσπότες παραμένουν δεσπότες. Σ’ αυτή την κοσμολογία οι δεσπότες είναι κοντά στους ανεπιτήδευτους ανθρώπους οι οποίοι διατυμπανίζουν την απόλυτη ελευθερία της έκφρασής τους αν και οι ανεπιτήδευτοι άνθρωποι είναι απλώς δεσπότες σε μικρογραφία.

Η ποιήτρια συνεχίζει να επαναλαμβάνεται. Συνεχίζει να αναφέρει άγνωστα τραγούδια της κάντρι. Kάνει τεχνολογικές αναφορές τύπου Blootooth και αναφέρεται σε πράγματα όπως οι δρόμοι και τα βουλεβάρτα και οι χάρτες και τα σχέδια πόλης σαν να βρισκόταν σε έκσταση και να επέστρεψε ως παγκόσμιο σύστημα εντοπισμού θέσης. Aλλά οι δρόμοι είναι ερωτικοί γιατί είναι χώροι όπου επιτρέπεται η επίδειξη και το Buetooth είναι ερωτικό γιατί επιτρέπει στους ανθρώπους και στις μηχανές τους να συνδεθούν μεταξύ τους. Δεν καταλαβαίνετε τίποτα; Aυτό είναι ένα ποίημα για το σεξ / αυτό είναι ένα ποίημα για το έργο / αυτό είναι ένα ποίημα για την πληροφορία και την άδεια ζωή.

ΛEΞEIΣ-ΣYNΔEΣMOI: H αποψινή συνταγή. Mια κουταλιά της σούπας τρέλλα

ΑΝΕΞΙΤΗΛΗ ΦΩΤΑΨΙΑ

τoυ Ali Znaidi

Πρωτεύουσες και πόλεις συναγωνίζονταν ποια θα έχει
την πιο εκθαμβωτική πρωτοχρονιάτικη φωταψία.

Στην περιφέρεια, δίπλα σε μια σκηνή
διάτρητη από τον αέρα,
αθώα παιδιά μοιράζονταν, για να γιορτάσουν,
τη λάμψη ενός κάρβουνου που είχε σχεδόν σβήσει.

Τώρα τα εκθαμβωτικά φώτα χαμήλωσαν.
Αλλά τα δάκρυα των παιδιών ακόμα
σκορπίζουν τα πιο αστραφτερά φώτα.

— Φώτα που σχεδόν σπινθηρίζουν.

Οι σωροί της στάχτης δεν θα καταπιούν
ποτέ αυτή την φωταψία.

Μετάφραση: Δήμητρα Ιωάννου

ΒΛΑΒΗ

του Denis LHomme

O εγκέφαλος κατρακύλησε από το κρανίο. Όλη η καρύδα χύθηκε στη γη κι αυτός o ανίκανος δεν κατάφερε να κινήσει το νήμα του. To κεφάλι του γλίστρησε στην άμμο παρασύροντας το γέννημα μιας δραστήριας ημέρας. Γιατί περιέφερε τη βούλησή του κάτω από το αριστερό του μπράτσο; Θα μας το εξηγήσει σύντομα, αν τον αφήσουμε να στρίψει και να ξαναστρίψει γύρω από τον εαυτό του σαν ενδόμυχα κοιμισμένη σβούρα. Η αγάπη αρνείται τον κόσμο, απομακρύνεται για να δώσει τον λόγο στο ατελείωτο παράπονο που διασχίζει τον πλανήτη της. Έκτοτε όλα πάσχουν από βλάβη! Εκτός από το μωρό που αγαπά τη μαμά του και υπολογίζει σ’ αυτήν. Είμαι ο πονοκέφαλός μου…

 ΛΕΞΕΙΣ-ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΖΕΤΑΙ

Μετάφραση: Mari Label

JOCŒUR

 de Denis Lhomme

DenisLHomme Jocœur

WORDS-LINKS: THE GHOST IS HERE  .  LE PHANTOME EST ICI

ΛΕΞΕΙΣ-ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ