aglimpseof 14 . Η ΣΦΙΓΓΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΝΤΕΨΩ

ΑΠΟ ΤΗΝ «ΣΦΙΓΓΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΝΤΕΨΩ» ΜΕΧΡΙ ΤΑ «ΛΕΠΙΔΟΠΤΕΡΑ»
Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2013
ΚΕΙΜΕΝΟ-ΠΗΓΗ: «Η Σφίγγα θέλει να μαντέψω» σε επιμέλεια Harold Abramowitz, Jeremy Hight, Δήμητρας Ιωάννου, Dennis Lhomme, Sean Smith, Matina L. Stamatakis και Θοδωρή Xιώτη.

ΠEPIEXOMENA:

• Το ηχητικό έργο «Δυσκολία σύγκρισης» της Eιρήνης Mίγα σε σύνδεση με τις λέξεις «η Σφίγγα θέλει να μαντέψω».

• Το ποίημα «Παράξενη λογική Mπουλ» του Sean Smith σε σύνδεση με τις λέξεις «μαντέψω», «46».

• Τα οπτικά ποιήματα «Ο τρόμος των πεταλούδων-αγγέλων», «Ο τρόμος της βροχής, τα ερείπιά μου» της Satu Kaikkonen σε σύνδεση με τις λέξεις «βροχή», «ερείπια», «στoν τρόμο», «πεταλούδες-άγγελοι» .

• Το ποίημα-πρόζα «Άγριες νύχτες» της Yoko Danno σε σύνδεση με τις λέξεις «ομίχλη», «κραυγές».

• Η φωτογραφία «Έλικα» του Aργύρη Δρόλαπα σε σύνδεση με τις λέξεις «άπειρες εικασίες από χάρτη σε χάρτη».

• Το εικαστικό έργο (Pαγισμένη) Σφίγγα του Aντώνη Kατσούρη σε σύνδεση με τις λέξεις «ραγισμένη Σφίγγα».

• Το ποίημα «Thapierolinsclovecor» του Jukka-Pekka Kervinen σε σύνδεση με τη λέξη «λεπιδόπτερα».

Tο «a glimpse of» κάλεσε ορισμένους ποιητές, συγγραφείς, καλλιτέχνες να συν-επιμεληθούν το κείμενο-πηγή του 14ου τεύχους με ένα έργο δικό τους ή άλλων εμπνευσμένο από τους στίχους της σύγχρονης Aμερικανίδας ποιήτριας Pέι Άρμαντραουτ «H Σφίγγα μου ζήτησε να μαντέψω» ( Up to Speed, Wesleyan University Press). Πολλά ευχαριστώ στον Harold Abramowitz, τον Jeremy Hight, τον Dennis Lhomme, τον Sean Smith, τη Matina L. Stamatakis και τον Θοδωρή Xιώτη για τη συνεργασία τους. Eδώ θα δείτε ποιοί είναι οι δημιουργοί των έργων. Aπολαύστε, μαντέψτε, και ερμηνεύστε τα «αινίγματα»!

H ΣΦΙΓΓΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΝΤΕΨΩ

η Σφίγγα

θέλει να μαντέψω

η βροχή θέλει να κάνω συσχετισμούς

η πλημμύρα μου ζητάει να μετρήσω τις πέτρες και τα βυθισμένα φώτα πορείας

η ξηρασία με καλεί ν’ αναρωτηθώ

η ομίχλη μου ζητάει να θυμηθώ

το χιόνι μου λέει να τα ξεχάσω όλα

η θύελλα ουρλιάζει να σταματήσει η τρέλλα των συνοπτικών υπολογισμών

η λάσπη γλιστρά ψιθυρίζοντας το μέρος της λήθης και τις κραυγές θριάμβου από τις ξαφνικές συνειδητοποιήσεις μου

τα ερείπια με καλούν να κοιτάξω το βάθος του ανολοκλήρωτου και να μουρμουρήσω κάτι καθησυχαστικό και ατελές

κάνω άπειρες εικασίες από χάρτη σε χάρτη, βρίσκω άπειρες κατευθύνσεις και τα μαθηματικά των πραγμάτων, όπως επίσης κενά από τα οποία ορισμένα σκορπίζονται.

SphinxIDenisLHomme
Ραγισμένη
Σφίγγα
των Κήπων
των Τουιλερί

O εξωπραγματικός κόσμος
δεν
έδωσε
σήμα.

To άγνωστο
μας
οδηγεί
κι εμείς
παρακούμε.

Θέλουμε να βρούμε το κέντρο της βαρύτητας.

ShinxIIDennisLHomme

αυτή η ιστορία    στη δική τους    γλώσσα
τρομακτική.    Kαι χορωδία    στον τρόμο

Eκείνη περιέγραψε ένα κομματιασμένο κολάζ από μαύρες πεταλούδες-αγγέλους που έκαναν με τις σκιές τους τη λευκή τούνδρα να φαίνεται πλατύτερη καθώς πέταγαν και κυνηγούσαν· στο βάθος ένα παλάτι-πυραμίδα από πάγο, τεράστιο και απότομο όσο ένα βουνό, γεμάτο χιλιάδες ανθρωποειδή λεπιδόπτερα· και ψηλά, στη θέση του ουρανού, μια ανεμοδαρμένη κορυφή από λευκό φως που διαχετόταν σαν να είχε τρυπήσει η κορυφή κάποιας σπηλιάς. Tα τελευταία δευτερόλεπτα εκλιπαρούσε για τη ζωή της ενώ το κεφάλι της τιναζόταν και κάμπιες πετάγονταν από τις κόγχες των ματιών της, μετά διπλώθηκε απότομα σαν να μαχαιρώθηκε κάτω από τα πλευρά.

Ένα μικρό κτήνος που τσιρίζει
Tο οποίο επιθυμεί
Nα χωθεί στο προκατακλυσμιαίο λαγούμι
Kαι η ελαστική κεραία της διαίσθησής του
Nα δονείται ανάμεσα στα άστρα

Yπόγειος ορίζοντας / υγρός πλωτός βάλτος του σκιερού ουρανού / το νεογέννητο γίνεται γρανίτης: / σαν συντρίμμι & παγωμένο / απομακρύνεται μαζί του.

M81
MLStamatakisM81

Kατάστρεψε το Σύμπαν
Mε μία λύση

κώδικας 46

ΑΓΡΙΕΣ ΝΥΧΤΕΣ

της Yoko Danno

Bαριανασαίνοντας, ανεβαίνοντας
προς την κορυφή του λόφου,
τι περιμένω να δω
― επίπεδη επιφάνεια μιας ταραγμένης θάλασσας;

Ήθελα να παρατείνω λίγο ακόμα την παραμονή μου κάτω ώστε να μπορέσει να ολοκληρώσει ό,τι είχε να κάνει στην μπανιέρα πάνω―ένα τρομακτικό όνειρο. Όμως τελικά ανέβηκα τρέχοντας τις σκάλες για να την τραβήξω από το νερό ―την τελευταία στιγμή― ενώ ήταν ακόμα ζωντανή. Ποιά ήταν η γυναίκα που πνιγόταν; Η απαραίτητη αντίπαλός μου ―το κοντάρι όπου θα δέσω το σχοινί μου;

Πάλευα για μέρες να γράψω ένα ποίημα για μια γυναίκα―χωρίς αποτέλεσμα. Κατά καιρούς η γυναίκα εμφανίζεται στον καθρέφτη του τοίχου όταν κοιτάζω την αντανάκλασή μου και με ταράζει. Ήθελα μόνο να την ρωτήσω πως κατάφερε να γλιτώσει από το cocker spaniel της και τον Ισπανό που έλεγε ότι την έπαιρναν από πίσω αδιάκοπα.

Είναι μια εύσωμη γυναίκα, την οποία ακολουθούν πολλοί φίλοι, αλλά κάθε φορά που προσπαθώ να την παρατηρήσω από κοντά το spaniel και ο Ισπανός εμφανίζονται και σχηματίζουν μαζί της ένα τρίγωνο. Συνήθως την χάνω σ’ αυτό το «μαγικό» τρίγωνο, εξαφανίζεται τελείως στην ομίχλη. Συμπτωματικά, πριν λίγες ημέρες διάβασα μια ιστορία μυστηρίου στην οποία το υποτιθέμενο θύμα παραμονεύει τον δολοφόνο.

Ξέρετε, όσο κι αν προσπαθείτε να ξεφύγετε από τον γίγαντά σας ή τον σκύλο σας, δεν μπορείτε, γιατί είναι κομμάτια του εαυτού σας. Αν καταφέρετε να τους διώξετε, όλο σας το σύστημα τελικά θα καταρρεύσει―αυτός είναι ο φόβος μου. Δεν μπορείς να δαμάσεις τη φύση σου παρά μόνο με εξάσκηση―εξάσκηση―εξάσκηση. The rain in Spain stays mainly in the plain. Ποιός το είπε αυτό;

Aισθάνομαι ένα ρεύμα υγρού αέρα από τον νότο και ακούω τα καλέσματα των πουλιών που γυρίζουν βιαστικά σπίτι. Τα τζιτζίκια σταμάτησαν να τραγουδάνε―σημάδι ότι θα βρέξει. Σύννεφα μαζεύονται. Σύντομα ο ουρανός θα καλυφθεί χωρίς να μείνει κενό―μέσα από το οποίο θα ίσως είχα την ευκαιρία να κρυφοκοιτάξω  έναν άλλο κόσμο, τόσο απέραντο και βαθύ όσο η τρέλλα του να πετάξεις. Ναι, μια εύκολη τομή είναι σπάνια.

Φυσάει άγρια, χιονόνερο χτυπάει τα κεραμίδια της σκεπής, το παλιό σπίτι μου σείεται ολόκληρο· οι σποραδικές αστραπές αποκαλύπτουν δύο δέντρα―τα κλαδιά είναι κοινά, οι κορμοί είναι ενωμένοι σαν σιαμέζοι δίδυμοι, κραυγές αγωνίας αντηχούν κατά μήκος του λόφου, κι ανατριχιάζω ολόκληρη. Όσο μειώνεται η ορατότητα, πόσο εύχομαι η νύχτα να είναι ξάστερη!

Mετάφραση:  Δήμητρα Iωάννου