aglimpseof 17 . Η ΣΑΡΚΑ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ «ΓΑΙΑ» ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ «ΓΗ»

Οκτώβριος 2014-Mάρτιος 2015

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΠΗΓΗ Ι: Η σάρκα της Γαίας σε επιμέλεια Sarah Crewe και Δήμητρας Ιωάννου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• Tο ποίημα «H Γαία Xάθηκε» της Louise Anne Buchler σε σύνδεση με την λέξη «Γαία».

• To ηχητικό έργο «Η Σάρκα της Γαίας» και ένα ποίημα «Χωρίς Τίτλο» της Alice Hui-Sheng Chang σε σύνδεση με τις λέξεις «σάρκα», «ιστορία», «γεωγραφία».

• Το ποίημα «Γίνομαι Γαία / μια λειτουργία συνοδευτική της μετάβασης του Markie Burnhope σε σύνδεση με τις λέξεις «γονίδια», «οπές», «συσπάσεις», «τοξίνες», «υφές».

• Tο έργο «Untitled (Landscape)» του Λευτέρη Tάπα σε σύνδεση με τις λέξεις «Οι οπές μου, τα παράσιτά μου, η φωτεινότητά μου, οι αναταραχές μου είναι χρησμοί».

• Tο οπτικό ποίημα «Mε την έντυπη εφημερίδα» του John Morgan σε σύνδεση με τις λέξεις «μεμβράνες», «αναταραχές», «γεωγραφία», «νεκρή».

• Το video «Lijis» του Misha de Ridder σε σύνδεση με τις λέξεις «Οι συσπάσεις μου, οι ανάσες μου, τα χρώματά μου, οι μεταλλάξεις μου είναι ευφυία».

• Tο ποίημα «Kοιλία» του Steve Toase διασυνδέθηκε με τις λέξεις «θεές», πεσμένα», «καρδιά» από το κείμενο-πηγή «H σάρκα της Γαίας». | δημοσίευση Mάρτιος 2015.

• Tο video «Evanescent episodes: arrival and exodus» [Eφήμερα επεισόδια: άφιξη και έξοδος] της Caroline de Lannoy σε σύνδεση με τις λέξεις «ΘΑΥμαστή ΣΤΙγμιαία ΙΚΑνοποίηση», «Γινόμαστε Γαία».

• Tο ποίημα «Tρομερή Θεά» της Yoko Danno σε σύνδεση με τις λέξεις «αέρας», «άνθρωπος», «αχλαδιά», «καταπίνω», «σωρός», «γη».

Η σάρκα της Γαίας

τοξίνες μου, οι θερμοκρασίες μου, οι ορμόνες μου, οι επισπεύσεις μου είναι κλίμα.
Τα γονίδιά μου, τα αιμοσφαίριά μου, τα όργανά μου, η αγριότητά μου είναι ιστορία.
Οι υφές μου, οι μεμβράνες μου, οι εκκρίσεις μου, οι ορισμοί μου είναι γεωγραφία.
Οι συσπάσεις μου, οι ανάσες μου, τα χρώματά μου, οι μεταλλάξεις μου είναι ευφυία.
Οι οπές μου, τα παράσιτά μου, η φωτεινότητά μου, οι αναταραχές μου είναι χρησμοί.

Δ.Ι. (Δήμητρα Ιωάννου)

Ζούμε στη σάρκα της Γαίας.
Υμνούμε τ’ αγριόχορτα, τα έντομα, τους κήπους σε κίνηση (Gilles Clément), την ΘΑΥμαστή ΣΤΙγμιαία ΙΚΑνοποίηση (MIraculous MOmentary SAtisfaction, Francis Ponge), τις θεές του νερού, την εποχή των ελλεβόρων (χειμώνας), την πορεία των μπουμπουκιών (Karel Capek), την πιτσιλωτή ιταλική σαλαμάνδρα, το ελληνικό Χρυσό Τσακάλι…
Γινόμαστε Γαία.

Kάποτε, αυτός ο πλανήτης είχε επάρκεια νερού
(Aλλά αυτό ίσχυε την εποχή που όλα όσα
Ανήκουν τώρα σε μια γλώσσα νεκρή – πράγματα όπως η αυγή,
Η εμφάνιση και τα χαμόγελα – ήταν ακόμα φορείς των μελλοντικών πραγμάτων.

Απόσπασμα από το ποίημα της Tada Chimako, «After half a century», 2004. http://poetrykanto.com/issues/2007-issue/tada-chimako/tada-chimako-多田-智満子-Ⅲ

Χθες διάβαζα για τους λόγους εξαφάνισης των ωδικών πτηνών στην Γερμανία. Η ανάπτυξη της επιστημονικής δασοκομίας, της φυτοκομίας και της αγροκαλλιέργειας τα απέκοψαν από τα μέρη όπου φώλιαζαν κι έβρισκαν την τροφή τους. Με τις σύγχρονες μεθόδους αφανίζουμε ολοένα περισσότερο τα κούφια δέντρα, τις έρημες εκτάσεις, τους θάμνους, τα πεσμένα φύλλα. Αισθάνθηκα έναν πόνο στην καρδιά. Δεν σκεφτόμουν τόσο ότι οι άνθρωποι έχαναν μια απόλαυση, όμως η ιδέα της βουβής και αμείλικτης εξόντωσης αυτών των απροστάτευτων μικρών πλασμάτων μ’ έθλιβε τόσο πολύ που μου ήρθαν δάκρυα στα μάτια.

Από τα «Letters From Prison», «Wronke, May 2nd, 1917» της Rosa Luxemburg.

Eδώ, στην άκρη της θάλασσας
έσπειρα στον κήπο μου δόντια δράκου
για να φυλούν την πύλη,
πολεμιστές ακλόνητοι
ενάντια σ’ εκείνους που αμφισβητούν την αρμοδιότητά τους
ακόμα και στα έσχατα του κόσμου.
Ένας απύθμενος λήθαργος μ’ έχει καταπιεί,
μεγάλα κύματα αμφιβολίας μ’ έχουν τσακίσει,
όλες οι σκέψεις μου έχουν διαβρωθεί.
Τα αλμυρά δάκρυα που έφεραν οι καταιγίδες
κατέκαψαν τον κήπο μου,
Γεσθημανή και Eδέμ.

«derek jarman’s garden», Thames & Hudson 1995.

Derek Jarman, Prospect Cottage, Dungeness, Kent, UK.
Derek Jarman, Prospect Cottage, Dungeness, Kent, UK.
ποιός ύψωσε 
αυτούς τους βράχους της ανθρώπινης ομίχλης

πυραμιδικοί επιζήσαντες
στο κυκλόραμα του σύμπαντος

Στο
αυστηρό θέατρο του Aτέρμονου
	   τα φαντάσματα των άστρων
επιτελούν την «Παρουσία»

Στα έναστρα θερμοκήπια
όπου ανθίζει το φως
απόλυτη συσκότιση.

Απόσπασμα από το ποίημα της Mina Loy «The Starry Sky» [Ο έναστρος ουρανός], OF WYNDHAM LEWIS, «Lunar Baedeker, Poems 1921-1922».

							στα ερέβη
διασχίζοντας τη γη μεταξύ θάλασσας και βάλτου
							στα ερέβη
οι αγελάδες επιπλέουν όπως οι τεφροδόχοι
							στα ερέβη
γυαλίζοντας τη λάσπη όπως το εστεμμένο κεφάλι
							στα ερέβη
τα πλάσματα της θάλασσας σχεδόν συνευρίσκονται
							στα ερέβη
ηλίθια όντα κουλουριάστηκαν 
							στα ερέβη

Από το In The Footsteps της Wendy Mulford.

Continue reading “aglimpseof 17 . Η ΣΑΡΚΑ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ”

Τρομερή Θεά

της Yoko Danno

Aνάμεσα σε σωρούς σκόνης και στάχτης κείτονται
οι πυγολαμπίδες του χθες—κτήνος,
μητέρα γη, που καταπίνεις όλα
τα ευαίσθητα πλάσματα—έχεις ποτέ
ξεράσει πτώματα από βαρυστομαχιά;

«Θ’ αψηφήσω τον θάνατο στήνοντας
σε μία ημέρα 1500 κέντρα μητρότητας
στη γη των ζωντανών», αντιτάσσει ο θεός
στην σύζυγό του με την παράξενη διατροφή,
την πολυπρόσωπη θεά με τα εκατό πόδια

Tα λευκά μαλλιά της κυματίζουν στον αέρα
σαν χνούδι πικραλίδας—χωρίς ρίζες,
χωρίς βούληση, χωρίς κεραίες—ακολουθεί
κάθε αλλαγή του αέρα.—
Ίσως αύριο είναι η σειρά μιας νέας ζωής

«Tα ζώα δεν διαφεύγουν προς τα κάπου
αλλά από κάπου»,* λέει ο θεός. Kάποτε
η σεληνόφωτη αχλαδιά ίσως ωριμάσει—αλλά για την ώρα
εκείνος τραγουδάει γλυκά ερωτικά τραγούδια για τους ανθρώπους
που ζουν στη σκιά της πυρηνικής ομπρέλας


*Aπό το έργο «H ζωή του Πι» του Yann Martel

Mετάφραση: Δ.I. (Δήμητρα Iωάννου)

aglimpseof 15 . ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ

ΑΠΟ ΤΙΣ «ΣΠΗΛΙΕΣ» ΜΕΧΡΙ «ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ»
Ιανουάριος-Μάρτιος 2014

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΠΗΓΗ: To κείμενο-κολλάζ «Το Δείπνο είναι έτοιμο» σε επιμέλεια Yoko Danno,Ed Garland, Δήμητρας Ιωάννου, Αντώνη Κατσούρη.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• ένα ποίημα από την ανέκδοτη συλλογή «Νυχτερινά» της Jane Joritz-Nakagawa σε σύνδεση με τις λέξεις «σπηλιές», «το μυαλό αναπνέει» και «ρίζα».

• Το εικαστικό έργο «About the Marvelous» [Σχετικά με το Υπέροχο] της Caroline de Lannoy σε σύνδεση με τις λέξεις «Το μυαλό αναπνέει έξω από το μυαλό», «το Υπέροχο».

• Το σχέδιο «Το δείπνο είναι έτοιμο» του Ανδρέα Κασάπη σε σύνδεση με τις λέξεις «να εγκαταλείψετε τα προσωρινά σας καταλύματα».

• Η πρόζα «Eξήγηση» της Anne Boyer σε σύνδεση με τις λέξεις «H αποψινή συνταγή. Mια κουταλιά της σούπας τρέλλα»

• Το ποίημα «Ανεξίτηλη φωταψία» του Ali Znaidi σε σύνδεση με τη λέξη «καταπίνω».

• Το ποίημα-πρόζα «Βλάβη» του Denis Lhomme σε σύνδεση με τις λέξεις «Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΣΤΗΚΕ».

• το σχέδιο «Jocœur» του Denis Lhomme σε σύνδεση με τις λέξεις «ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ».

Απόψε σας προσκαλούμε σ’ ένα απίθανο δείπνο με οικοδεσπότη τον Γάλλο συγγραφέα Antonin Artaud (1896-1948) και προσκεκλημένους την Αμερικανίδα συγγραφέα Evelyn Posamentier, τον ποιητή Νικόλαο Κάλας (1883-1988), την Γιαπωνέζα ποιήτρια Yoko Danno, την Γιαπωνέζα καλλιτέχνη Yayoi Kusama, τον Γάλλο συγγραφέα Joseph Joubert (1754-1824), την Γαλλίδα φιλόσοφο Hélène Cixous, τον Αμερικανό ποιητή Frank O’ Hara (1926-1966) και έναν χαρακτήρα που δημιούργησε ο Ιάπωνας συγγραφέας Kobo Abe (1924-1993).

Αυτό το δείπνο θα μπορούσε να γίνει μόνο σ’ ένα απίθανο μέρος όπως, για παράδειγμα, στην εγκατάσταση της Yayoi Kusama «I’m Here, But Nothing 2000» που παρουσίασε στην Tate Modern (2012).

Οι καλεσμένοι μιλούν φυσικά για το μενού της βραδιάς, για το Υπέροχο, την τρέλλα, τη φωνή/τις φωνές, την τροφή, το μυαλό, ενώ ένα φάντασμα καταφέρνει να επικοινωνήσει μαζί τους .

Το κείμενο-πηγή του τεύχους συνεπιμελήθηκαν η Yoko Danno,ο Βρεττανός συγγραφέας Ed Garland (απόσπασμα από το βιβλίο «The Notebooks of Joseph Joubert» σε μετάφραση Paul Auster),η Δήμητρα Ιωάννου: απόσπασμα από το κείμενο «The dinner is served» του Antonin Artaud – Antonin Artaud, Selected Writings σε μετάφραση Helene Weaver, University of California Press, τίτλοw ποιήματος από τη συλλογή «Brainiography» της Evelyn Posamentier, Argotist Ebooks, απόσπασμα από συνέντευξη της Yayoi Kusama, απόσπασμα από το βιβλίο «Coming to Writing’ and Other Essays» της Hélène Cixous, σε μετάφραση των Sarah Cornell, Deborah Jensen, Ann Liddle και Susan Sellers, Cambridge, Mass: Harvard University Press, 1991, απόσπασμα από το θεατρικό έργο «Το φάντασμα είναι εδώ» του Kobo Abe, σε μετάφραση Donald Keene, Columbia University Press) και ο Αντώνης Κατσούρης (απόσπασμα από την συλλογή Biotherm (For Bill Bekson) του Frank O’ Hara, Selected Poems, edited by Ronald Allen, Carcanet).

TΟ ΔΕΙΠΝΟ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ

Antonin Artaud: Αφήστε τις σπηλιές της ύπαρξης. Το μυαλό αναπνέει έξω από το μυαλό. Ήρθε ο καιρός να εγκαταλείψετε τα προσωρινά σας καταλύματα. Παραδοθείτε στην Παγκόσμια Σκέψη. Το Υπέροχο είναι στη ρίζα του μυαλού.

Yoko Danno: Η αποψινή συνταγή: μία κουταλιά της σούπας τρέλλα, κάποιο δόλωμα για να σαγηνέψετε ψάρια ή το αντίθετο φύλλο. Στον ζωμό προσθέτετε μια φωσφωρούχα παρομοίωση και μια δόση μυστικού βίτσιου.

Yayoi Kusama, I'm Here but Nothing, 2000-2012
Yayoi Kusama, I’m Here but Nothing, 2000-2012

Yayoi Kusama: Μια μέρα κοίταξα ξαφνικά τα μωβ και ανακάλυψα ότι καθένα έχει την δική του ανθρωπόμορφη έκφραση και, προς μεγάλη μου έκπληξη, μου μίλαγαν.

Joseph Joubert: Όμως η φωνή δεν κατασκευάζεται μόνο από αέρα αλλά αέρα στον οποίο δίνουμε εμείς το σχήμα, τον οποίο γονιμοποιεί η καρδιά μας και τον περιβάλλουν σαν δέρμα οι φαντασιώσεις της εσωτερικής μας ατμόσφαιρας μαζί με μια διάχυση που της δίνει σχήμα και ορισμένες ιδιότητες που μπορούν να επηρεάσουν την σκέψη άλλων.

Hélène Cixous: Ανατράφηκα με το γάλα των λέξεων. Με έθρεψαν οι γλώσσες. Μισούσα το φαγητό που έπρεπε να φάω από το πιάτο. Βρώμικα καρότα, απαίσιες σούπες, η επιθετικότητα των πηρουνιών και των μαχαιριών. «Άνοιξε το στόμα σου». «Όχι». Μόνο η φωνή, οι λέξεις μπορούσαν να με θρέψουν. Έγινε μια συμφωνία: θα κατάπινα  μόνο αν μου έδιναν κάτι ν’ ακούσω.

Evelyn Posamentier:ΤΕΛΟΣ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΝΑΦΟΡΑΣ

yayoi-kusama Fruits 1995
«Φρούτα», Yayoi Kusama, 1995

Frank O’ Hara:

(MENU)
Γεύμα Bill Berkson
30 Αυγούστου 1961

Αφηρημένα, εξπρεσσιονιστικά ορεκτικά σε αμερικάνικο στιλ, με μπορ-ντούρες, κ.ο.κ..
Σούπα «Σαββατόβραδο α λα Ξανθωπή Φράουλα».
Ψάρι «Βήμα των δέκα» σε στιλ Patricia.
Ιστορία του contrefilet, με σάλτσα Angelicus Fob
Ένωση των τελευταίων τόνων στη λάσπη
Ανοιγμένο και καψαλισμένο καπόνι, σάλτσα Fidelio Fobb
Ποιήματα 1960-61 σε σαλάτα

Τυρί του Γύρου της Κυριακής 17 Σεπτεμβρίου
Φρούτα από τους σαιξπηρικούς κήπους
Μπισκότα της Έμπνευσης Clarence Brown

Εκλεκτό λευκό κρασί Bunkie Hearst
Μελαγχολικό κόκκινο κρασί «Νιφάδα χιονιού»
Σαμπάνια «Τα νέα της τέχνης» πολύχρωμου επιμελητή
Καφές του Ives «Βουτήξτε στον βυθό της παγωμένης λίμνης»
Βότκα-καμπάρι και τηλεόραση

Evelyn Posamentier: Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΖΕΤΑΙ

Antonin Artaud: Οι λέξεις σαπίζουν στα ασυνείδητα σήματα του εγκεφάλου,

Kobo Abe: ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

Φουκαγκάουα: (αρχίζει να γράφει επεναλαμβάνοντας δυνατά τα λόγια του ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΟΣ): «Πριν από οκτώ χρόνια και έξι μήνες… Στο εσωτερικό ενός πολυκαταστήματος της Σιντζούκου, ένα πρωινό… Μέχρι πρόσφατα στοίχειωνε την περιοχή της Καμπούκι-τσο. Από τότε… Ανέβαινε στα τρένα για χόμπι… Εκείνη την εποχή του άρεσαν τα πλήθη, αλλά σήμερα έχει την τάση να προτιμά τη μοναξιά… Η μεγαλύτερη ανησυχία του τώρα;… Ο φόβος… (Αφήνει κάτω την πένα του μ’ ένα νεύμα).

Antonin Artaud: Ο φόβος είναι ποίηση.

ΑΝΕΞΙΤΗΛΗ ΦΩΤΑΨΙΑ

τoυ Ali Znaidi

Πρωτεύουσες και πόλεις συναγωνίζονταν ποια θα έχει
την πιο εκθαμβωτική πρωτοχρονιάτικη φωταψία.

Στην περιφέρεια, δίπλα σε μια σκηνή
διάτρητη από τον αέρα,
αθώα παιδιά μοιράζονταν, για να γιορτάσουν,
τη λάμψη ενός κάρβουνου που είχε σχεδόν σβήσει.

Τώρα τα εκθαμβωτικά φώτα χαμήλωσαν.
Αλλά τα δάκρυα των παιδιών ακόμα
σκορπίζουν τα πιο αστραφτερά φώτα.

— Φώτα που σχεδόν σπινθηρίζουν.

Οι σωροί της στάχτης δεν θα καταπιούν
ποτέ αυτή την φωταψία.

Μετάφραση: Δήμητρα Ιωάννου